Cyfra dwa o pełnej szerokości

Nadal oznacza dwa; szersza forma wskazuje szerokość tekstu.

Dwójka o pełnej szerokości ma tę samą wartość liczbową co zwykłe 2; Unicode przypisuje jej zwykłe 2 jako odpowiednik zgodności. W tekście wschodnioazjatyckim o stałej szerokości jej krój zajmuje miejsce znaku pełnej szerokości i pomaga wyrównać liczby do sąsiedniego tekstu. „Pełna szerokość” to konwencja typograficzna, a nie stały wymiar: krój proporcjonalny może nie wyświetlać jej jako dokładnie dwa razy szerszej niż 2.

Po co powstały formy pełnej szerokości?

Aby pasować do wschodnioazjatyckiego składu z szerokimi i wąskimi znakami. Formy pełnej szerokości rozwinęły się wraz z komputerową obsługą mieszanej szerokości znaków: ideogramy zajmowały całą komórkę znaku, a litery i cyfry zachodnie były węższe. Cyfra pełnej szerokości pozwalała wyrównać liczby do otaczającego tekstu. Zenkaku („pełna szerokość”) i hankaku („połowa szerokości”) to japońskie określenia tych stylów; rozróżnienie szerokości występuje też w tekstach chińskich i koreańskich.

JIS C 6226-1978, japoński standard kodowania znaków, ustanowiono w styczniu 1978 roku; pierwszy japoński edytor tekstu w języku japońskim pojawił się w tym samym roku. Unicode zachował pary form pełnej szerokości, by można było konwertować starszy tekst o mieszanej szerokości i przywracać go do pierwotnej postaci.

Kiedy używać ２ zamiast 2?

Tylko gdy pole lub układ wymaga pełnej szerokości.

Użyj cyfry zenkaku 2, gdy pole wymaga szerokiej formy. Niektóre japońskie formularze urzędowe traktują cyfry pełnej i połowy szerokości jako osobne klasy danych wejściowych; wytyczne dotyczące kodów pocztowych pokazują też pola wymagające połowy szerokości, które mogą odrzucić ２. Jeśli szerokość nie jest określona, zwykłe 2 jest bezpieczniejszym wyborem w polach liczbowych.