อักษรละตินตัวพิมพ์เล็ก n แบบเต็มความกว้าง

เป็นอักษรละตินตัวพิมพ์เล็ก n ในช่องเต็มความกว้าง Unicode เชื่อมรูปนี้กับ n ตัวพิมพ์เล็กทั่วไปเพื่อให้เข้ากับการจัดข้อความ: ค่าของตัวอักษรและเสียงเหมือนเดิม แต่ระยะห่างและตัวตนของอักขระต่างกัน

รูปนี้ใช้กับข้อความคอมพิวเตอร์ของเอเชียตะวันออก มาตรฐานอักขระญี่ปุ่น JIS X 0201 (1969) มีชุดอักษรโรมันขนาดหนึ่งไบต์ ส่วน JIS X 0208 (1978) จัดอักขระญี่ปุ่น รวมถึงอักษรละติน ไว้ในตาราง 94×94 การเข้ารหัสที่ผสมอักขระหลายความกว้าง เช่น Shift JIS เก็บรูปแคบและรูปเต็มช่องไว้ เพื่อให้อักษรละตินตรงกับช่องสี่เหลี่ยมของเอเชียตะวันออกและแปลงข้อความเก่าระหว่างระบบได้

ในภาษาญี่ปุ่น เมื่อวาง ｎ ข้างคันจิหรือคานะ ก็ปรับให้เข้ากับตารางอักขระได้ รวมถึงข้อความแนวตั้ง ตัวนี้ยังเป็นอักษรละติน n; รูปที่กว้างขึ้นเปลี่ยนระยะห่าง ไม่ได้เปลี่ยนวิธีอ่าน

พิมพ์ n แบบเต็มความกว้างอย่างไร?

เลือกโหมดป้อนตัวอักษรและตัวเลขแบบเต็มความกว้าง Microsoft Japanese IME ใช้ F9 แปลงข้อความที่เลือกเป็นแบบเต็มความกว้าง และใช้ F10 เปลี่ยนกลับเป็นครึ่งความกว้าง

แป้นพิมพ์ญี่ปุ่นอาจมีปุ่ม Hankaku/Zenkaku หรือปุ่มควบคุมความกว้างอื่นในวิธีป้อนข้อมูล ชื่อปุ่มแตกต่างกันไปตามผังแป้นพิมพ์ หากต้องการให้อักษรละตินทั้งคำเป็นแบบเต็มความกว้าง ให้เลือกทั้งคำ

ในข้อความเอเชียตะวันออกที่กำหนดความกว้างคงที่ ｎ ทำงานเหมือนหนึ่งช่องเต็ม ความกว้างที่เห็นจริงบนหน้าจอขึ้นกับแบบอักษรและการจัดวาง จึงอาจไม่ได้กว้างเป็นสองเท่าของ n ธรรมดาพอดี