Litera la pisma grantha

To spółgłoska pisma grantha z domyślną samogłoską.

Standardowa transliteracja grantha na alfabet łaciński to la: spółgłosce l towarzyszy domyślna samogłoska a. Znak samogłoski ją zmienia, a wirama usuwa. Samodzielne 𑌲 oznacza spółgłoskę, więc bez dodatkowego kontekstu można je odczytać jako przykład litery albo pytanie o jej znaczenie.

Dlaczego rozwinęło się pismo grantha?

Umożliwiało zapisywanie sanskrytu z jego odrębnymi dźwiękami.

Pismo grantha rozwinęło się w południowych Indiach do zapisu sanskrytu. Tradycyjne pismo tamilskie miało mniej odrębnych liter spółgłoskowych; grantha dostarczyło znaków dla rozróżnień sanskryckich, których tamilskie pismo nie oddawało bezpośrednio. Formy pośrednie pojawiają się w dawnych inskrypcjach Pallawów, południowoindyjskiej dynastii, najpóźniej w IV wieku n.e. Pismo nadal zmieniało się w inskrypcjach i rękopisach.

Pismo grantha i tamilskie mają wspólne korzenie w południowoindyjskich odmianach brahmi, dawnego indyjskiego systemu pisma, ale nie można ich stosować zamiennie. Rękopisy używają ich obok siebie w komentarzach, błogosławieństwach i końcowych notatkach. Pismo malajalam rozwinęło się później z grantha. Druk i nacjonalistyczna polityka językowa sprawiły, że niektóre praktyki mieszania pism stały się mniej widoczne.

Jak wpisać 𑌲?

Użyj układu klawiatury grantha albo internetowego wprowadzania przez transliterację.

Do bezpośredniego wpisywania służy układ Grantha INSCRIPT. Internetowa klawiatura grantha przyjmuje łacińskie klawisze la, a potem pozwala wybrać znak samogłoski lub wiramę. W 2026 roku udokumentowane są obie metody.

Jeśli 𑌲 wygląda na pusty znak, sprawdź, czy aktywna czcionka obsługuje grantha. Tekst może być obecny, nawet gdy czcionka nie potrafi go wyświetlić.