อักษรคาตาคานะโอแบบครึ่งความกว้าง

เป็นรูปแบบครึ่งความกว้างของคาตาคานะ オ อ่านว่า “o”

ช่องที่แคบเปลี่ยนความกว้างและหน้าที่ด้านการจัดรูปแบบ ไม่ได้เปลี่ยนเสียง ในคำภาษาญี่ปุ่นให้อ่านเหมือนคานะ o; ในข้อความเก่าที่ผสมหลายรูปแบบ ให้คงความกว้างไว้หากช่องปลายทางอาศัยความแตกต่างนี้

ทำไม ｵ จึงมีรูปแบบนี้?

ออกแบบมาเพื่อบันทึกข้อความภาษาญี่ปุ่นให้กะทัดรัดในระบบคอมพิวเตอร์ที่มีข้อจำกัด

มาตรฐานแลกเปลี่ยนข้อมูลของญี่ปุ่น JIS C 6220 มีชุดคาตาคานะในปี 1969 นี่ไม่ใช่การประดิษฐ์อักษรตัวเดียวขึ้นมาโดยเฉพาะ แต่เป็นชุดอักษรที่ช่วยให้พยางค์ภาษาญี่ปุ่นจำนวนจำกัดอยู่ในระบบหนึ่งไบต์ที่ออกแบบมาสำหรับอักขระกว้างเท่าตัวอักษรละติน ก่อนที่คอมพิวเตอร์จะรองรับคานะและคันจิได้ทั้งหมด

JIS C 6226 กำหนดขึ้นในปี 1978 และต่อมากลายเป็น JIS X 0208 ซึ่งเป็นมาตรฐานญี่ปุ่นที่มีชุดอักขระกว้างกว่า Shift_JIS เก็บคานะ JIS X 0201 รุ่นเก่าไว้ในรูปแบบหนึ่งไบต์เพื่อความเข้ากันได้ Unicode จับคู่ ｵ กับ オ แบบเต็มความกว้าง และการปรับมาตรฐานเพื่อความเข้ากันได้อาจลบความต่างด้านความกว้างเมื่อนำข้อความมาเทียบกัน ใช้ オ ในข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไป ส่วน ｵ เหมาะกับช่องข้อมูลหรือรูปแบบข้อมูลเก่าที่กำหนดให้ใช้คานะแบบครึ่งความกว้าง