พยางค์ Hangul 뗍

ให้อ่าน 뗍 เป็นพยางค์เกาหลีหนึ่งพยางค์ ไม่ใช่คำเต็ม ประกอบด้วยพยัญชนะต้น ᄄ สระ ᅦ และพยัญชนะท้าย ᆸ jamo คือส่วนประกอบของตัวอักษร Hangul ที่นำมารวมกันเป็นบล็อกพยางค์

ตัวอย่างที่ช่วยให้เห็นความหมายคือ 뗍니다 ซึ่งเป็นรูปปัจจุบันสุภาพทางการของ 떼다 คำกริยาที่หมายถึงเอาหรือแยกบางสิ่งออก ใน 뗍니다 ตัว ㅂ ท้ายคำเป็นส่วนหนึ่งของคำลงท้ายกริยา ความหมายอยู่ที่รูปคำกริยาทั้งคำ ไม่ใช่ 뗍 เพียงตัวเดียว

Hangul ถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร?

Hangul ช่วยให้เขียนเสียงภาษาเกาหลีได้ตรงกว่าวิธีที่ใช้ตัวอักษรจีนซึ่งมีอยู่ในเวลานั้น วิธีเก่าอย่าง Idu, Gugyeol และ Hyangchal ปรับการใช้ตัวอักษรจีนเพื่อแทนคำและไวยากรณ์ภาษาเกาหลี รูป Hangul ที่มีบันทึกครั้งแรกย้อนกลับไปถึงปี 1443; หนังสือ Hunminjeongeum ซึ่งอธิบายการออกแบบ ตีพิมพ์ในปี 1446

Hangul ได้รับสถานะอย่างเป็นทางการในปี 1894 และสูญเสียสถานะนั้นภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในปี 1910 หลังปี 1945 เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ใช้นโยบายการเขียนต่างกัน เกาหลีเหนือสนับสนุนการเขียนด้วย Hangul เท่านั้น; สิ่งพิมพ์เกาหลีใต้ใช้ทั้ง Hangul และ Hanja ซึ่งเป็นอักษรจีนที่ใช้ในภาษาเกาหลี ไปจนถึงช่วงทศวรรษ 1980 การเขียนด้วย Hangul เท่านั้นกลายเป็นมาตรฐานในเกาหลีใต้ในช่วงทศวรรษ 1990 นี่เป็นส่วนหนึ่งของประวัติ Hangul; 뗍 เป็นบล็อกพยางค์ทั่วไป ไม่ใช่รูปที่ยืมมาจากระบบเก่าเหล่านั้น