พยางค์ฮันกึล Dyeogs

นี่คือบล็อกพยางค์ฮันกึลที่ประกอบด้วยตัวอักษรสามตัว

ใน 뎏 พยัญชนะต้น ᄃ สระ ᅧ และกลุ่มพยัญชนะท้าย ᆪ รวมกันเป็นหนึ่งบล็อก องค์ประกอบเหล่านี้เรียกว่าจาโม ชื่อ Unicode “Dyeogs” ใช้เรียกการรวมตัวนี้ ไม่ใช่คำแปล

ถ้ามีคนส่งตัวนี้มาเพียงตัวเดียว ให้ถามว่าเขาตั้งใจสื่ออะไร: บล็อกนี้เขียนแทนหนึ่งพยางค์ แต่โครงสร้างเพียงอย่างเดียวไม่ได้อธิบายข้อความของผู้ส่ง

ทำไมพยางค์ฮันกึลจึงเขียนเป็นบล็อก?

ฮันกึลจัดตัวอักษรเป็นบล็อก โดยแต่ละบล็อกแทนหนึ่งพยางค์

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติฮันกึลระบุว่าหลักฐานเอกสารที่เก่าแก่ที่สุดของฮันกึลคือบันทึกในปี 1443 ในพงศาวดารรัชสมัยของพระเจ้าเซจง ต้นฉบับฮุนมินจองอึมซึ่งเผยแพร่ในปี 1446 อธิบายจุดประสงค์ของอักษร เสียง และหลักการประกอบเป็นพยางค์

ฮันกึลถูกสร้างขึ้นเพื่อให้ผู้คนเขียนภาษาเกาหลีได้โดยไม่ต้องเชี่ยวชาญอักษรจีนก่อน ข้อความฮันกึลยุคแรกมีงานแปลทางพุทธศาสนาและขงจื๊อ ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฮันกึลยังช่วยเผยแพร่ความรู้เชิงปฏิบัติ กฎหมาย และข้อมูลเกี่ยวกับสถาบันต่าง ๆ อักษรจีนยังคงมีบทบาทหลักในเอกสารทางการจนถึงปี 1894 ซึ่งเป็นปีที่ประกาศให้ฮันกึลเป็นระบบการเขียนประจำชาติ

พิมพ์ 뎏 อย่างไร?

ใช้ IME ภาษาเกาหลี แล้วพิมพ์พยัญชนะต้น ตามด้วยสระและพยัญชนะท้าย

บนแป้นพิมพ์ภาษาเกาหลีแบบสองชุด ให้ประกอบ ㄷ + ㅕ + ㄳ ตามลำดับนี้ IME จะรวมจาโมที่เข้ากับแป้นพิมพ์ให้เป็น 뎏 หากสลับลำดับ บล็อกนี้อาจไม่ปรากฏ

Unicode ยังแทนพยางค์นี้ด้วยลำดับจาโมสามตัว 뎏 ซึ่งเทียบเท่ากับบล็อกที่ประกอบไว้แล้วในเชิงรูปแบบมาตรฐาน การปรับรูปแบบ Unicode ถือว่าทั้งสองเทียบเท่ากัน แต่ซอฟต์แวร์อาจเก็บลำดับอักขระเบื้องหลังต่างกัน รูปทรงของบล็อกยังต่างกันไปตามแบบอักษร รูปในตาราง Unicode เป็นเพียงตัวอย่าง ไม่ใช่แบบบังคับ