พยางค์ฮันกึล 읈

읈 เป็นพยางค์ภาษาเกาหลี โดยความหมายขึ้นอยู่กับคำที่อยู่รอบ ๆ ประกอบด้วย ㅇ ซึ่งเป็นพยัญชนะต้นที่ไม่ออกเสียง สระ ㅡ และกลุ่มพยัญชนะท้าย ㄽ กลุ่มท้ายนี้เรียกว่า 받침 และเขียนไว้ด้านล่างของบล็อกพยางค์ หน้าที่ของมันขึ้นอยู่กับคำภาษาเกาหลีที่ใช้; หากอยู่เดี่ยว ๆ 읈 จะดูเหมือนเศษข้อความที่ขาดบริบท

ฮันกึลได้รับการออกแบบในเกาหลีเพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้โดยตรง ไม่ต้องพึ่งอักษรจีน แบบอักษรนี้ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์เมื่อปี 1443 และกฎอธิบายการเขียนเผยแพร่ในปี 1446

ท้ายคำหรือหน้าพยัญชนะอื่น จะออกเสียงเฉพาะส่วน ㄹ ของ ㄽ ซึ่งใกล้เคียงเสียง ล. เมื่ออยู่หน้าสระ ㅅ จะย้ายไปพยางค์ถัดไปและออกเสียงเป็น s ที่เกร็งและหนักแน่นขึ้น

พิมพ์ 읈 อย่างไร?

ป้อนตัวอักษรเกาหลีตามลำดับนี้: ㅇ, ㅡ, ㄹ แล้วตามด้วย ㅅ วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี (IME) จะรวมเป็นบล็อกพยางค์เดียว โดย ㄹ + ㅅ จะเป็นกลุ่มท้าย ㄽ ลำดับ Unicode มาตรฐานของจาโมคือ ᄋ + ᅳ + ᆳ และการปรับรูปแบบ NFC จะรวมเป็น 읈

Unicode จัดพยางค์ที่ประกอบไว้แล้วเป็นหน่วยข้อความเดียว ไม่แยกตรงขอบเขตตัวอักษรหรือเมื่อขึ้นบรรทัดใหม่ ฟอนต์อาจวาดบล็อกต่างกันโดยที่ตัวอักษรยังเดิม หากฟอนต์ไม่มีฮันกึล อาจแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยมว่าง