พยางค์ฮันกึล eult

ตัวมันเองไม่มีความหมาย คำภาษาเกาหลีเป็นตัวกำหนดความหมาย ส่วนประกอบคือพยัญชนะต้น ㅇ สระ ㅡ และกลุ่มพยัญชนะท้าย ㄾ

ฮันกึล ระบบการเขียนภาษาเกาหลี พัฒนาขึ้นในสมัยพระเจ้าเซจงเพื่อแทนเสียงภาษาเกาหลี โดยนำเสียงต้น เสียงกลาง และเสียงท้ายมารวมเป็นบล็อก ระบบนี้เสร็จสมบูรณ์ในปี 1443 และมีคำอธิบายเผยแพร่ในปี 1446 읉 มีโครงสร้างตามแบบทั่วไปนี้

ทำไมจึงมีพยัญชนะท้ายสองตัว?

กลุ่มพยัญชนะท้าย ㄾ ประกอบด้วย ㄹ และ ㅌ ในภาษาเกาหลี นี่คือกลุ่มพยัญชนะท้ายสองตัว ในคำ 핥다 ㄹ ออกเสียงก่อนพยัญชนะ ㄷ; เมื่อมีสระตามมา ㅌ อาจย้ายไปอยู่พยางค์ถัดไป

การสะกดฮันกึลในยุคแรกอนุญาตให้ใช้พยัญชนะท้ายได้หลากหลายกว่า; ชุดปัจจุบันได้รับการกำหนดเป็นมาตรฐานภายในปี 1933

Unicode เก็บฮันกึลได้ทั้งในรูปบล็อกพยางค์ที่ประกอบไว้แล้ว หรือในรูปจาโมที่เชื่อมกัน ซึ่งหมายถึงพยัญชนะและสระที่ประกอบเป็นบล็อกนั้น หากแบบอักษรหรือระบบจัดรูปข้อความไม่รองรับ 읉 อาจแสดงเป็นกล่องหรือแยกเป็นส่วน ๆ