Hangul hecesi 깺

Bir Korece heceyi yazar; anlamı kelimeden gelir.

깺, gergin başlangıç ünsüzü ㄲ, ünlü ㅐ ve son ünsüz kümesi ㅄ’i tek bir Hangul bloğunda birleştirir. Bir heceyi yazar; kelimenin anlamı, içinde yer aldığı Korece sözcüğe bağlıdır.

Yazı tipi bileşenleri kare bir hece hücresine yerleştirir; bu yüzden aralıklar ve oranlar değişebilir. Unicode aynı heceyi, bir hece oluşturmak üzere birleşen ayrı Hangul harfleri olan birleşen jamo biçiminde de saklayabilir. Bir uygulama parçaları ayrı gösteriyorsa bu, başka bir karakter değil, ayrıştırılmış yazımdır.

Hangul neden bloklar hâlinde yazılır?

Her blok bir Korece hecenin parçalarını bir araya getirir.

Hangul 1443'te tasarlandı; yazıyı tanıtan ve açıklayan Hunminjeongeum metni 1446'da ilan edildi. Amaç, sıradan insanların konuşulan Koreceyi daha kolay yazabilmesiydi: her blok başlangıç ünsüzüyle ünlüyü birleştirir ve isteğe bağlı olarak son ünsüz içerir.

Temel hece 깨, 1459 ve 1489 tarihli Korece metinlerde kayıtlıdır: Budist eser 월인석보 ve tıp rehberi 구급간이방언해. Bu kayıtlar 깺'i değil 깨'yi gösterir; ikisinde de ㄲ ve ㅐ vardır, ancak 깺 son küme ㅄ'i ekler.

Hangul'un kamusal adları ve statüsü tarih boyunca değişti. Eski adlar arasında gündelik yazı anlamındaki 언문 ve kadın yazısı anlamına gelen, küçümseyici 암글 de vardı; yazı sisteminin bugünkü adı Hangul'dur.

Sondaki ㅄ nasıl okunur?

Ses, ardından gelen sese göre değişir.

Kelime sonunda veya başka bir ünsüzden önce, sondaki ㅄ kısa ve dudakları kapatarak biten bir p sesine indirgenir; bu sesi ㅂ temsil eder. Bir ünlüden önce ㅅ bölümü sonraki heceye geçebilir. Bu nedenle 깺 içeren her kelime için tek bir okunuş yoktur.