Hangul-lettergreep mwim

Schakel over op Koreaanse invoer en typ ㅁ + ㅟ + ㅁ.

Op de standaard Zuid-Koreaanse Dubeolsik-indeling met twee groepen druk je A-N-L-A in: ㅁ staat op A, ㅜ op N en ㅣ op L. De invoermethode combineert ㅜ en ㅣ tot ㅟ en voegt de drie jamo samen tot het ene lettergreepblok 뮘. Als die toetsen Latijnse letters opleveren, schakel dan eerst over op Koreaanse invoer.

Wat betekent 뮘?

Het is één Koreaanse lettergreep, ongeveer „muim”.

De geromaniseerde naam mwim geeft de klank aan, geen definitie. Hangul-lettergreepblokken combineren een beginklinker, een klinker en, als die er is, een eindmedeklinker; de onderdelen heten jamo. 뮘 combineert ㅁ, ㅟ en ㅁ. De klinker ㅟ klinkt ongeveer als een snelle overgang van oe naar ie binnen één lettergreep; het volledige Koreaanse woord bepaalt de rol en vertaling.

Wanneer verscheen Hangul?

Hangul is in 1443 vastgelegd en in 1446 uitgelegd.

De vroegste gedocumenteerde vermelding staat in 1443 in de Sejong Sillok, een koninklijke kroniek; het Hunminjeongeum-manuscript uit 1446 legt uit hoe het schrift werkt. Hangul maakte het mogelijk Koreaans rechtstreeks te schrijven: eerdere methoden zoals Idu, Gugyeol en Hyangchal pasten Chinese karakters aan het Koreaans aan, maar waren lastig voor gewone lezers.

Hangul verscheen in boeddhistische en confucianistische boeken en praktische handleidingen. In 1894 kreeg het officiële erkenning; na 1910 werd het onder Japans koloniaal bewind onderdrukt. Geleerden bleven het onderzoeken en onderwijzen.