พยางค์ฮันกึล 숚

เป็นพยางค์ที่เขียนหนึ่งพยางค์ ไม่ใช่คำที่สมบูรณ์ในตัวเอง อักษรฮันกึลที่ใช้ประกอบเป็นพยางค์เรียกว่า จาโม: ㅅ เป็นพยัญชนะต้นของ 숚, ㅜ เป็นสระ และ ㄲ เป็นพยัญชนะท้าย

ฮันกึลเริ่มใช้ในสมัยราชวงศ์โชซอนของเกาหลีเมื่อปี 1443 และมีการอธิบายจุดประสงค์กับหลักการในปี 1446 อักษรจีนไม่สอดคล้องกับเสียงพูดภาษาเกาหลีมากนัก หลายคนจึงเขียนสิ่งที่ต้องการพูดได้ยาก ฮันกึลออกแบบตามเสียงและโครงสร้างพยางค์ของภาษาเกาหลี และต่อมากลายเป็นระบบอักษรมาตรฐานของภาษา

พิมพ์ 숚 อย่างไร?

เลือกการป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี แล้วพิมพ์ ㅅ, ㅜ และ ㄲ ตามลำดับ วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะรวมพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายเหล่านี้เป็นบล็อกเดียวคือ 숚

พยางค์เดียวกันอาจแทนด้วยอักขระที่ประกอบไว้แล้ว หรือด้วยลำดับจาโมที่เชื่อมต่อกัน ฟอนต์อาจจัดตำแหน่งส่วนประกอบต่างกัน หากจาโมที่แยกกันยังแสดงแยกกันบนหน้าจอ แสดงว่าแอปหรือฟอนต์ไม่ได้จัดรูปให้เป็นบล็อกเดียว แต่ยังเป็นพยางค์เดิม