เครื่องหมายแบ่งตอนคาวี

เครื่องหมายนี้ช่วยจัดโครงสร้างข้อความคาวีโดยแบ่งส่วนสำคัญออกจากกัน

อักษรคาวีใช้ในหมู่เกาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 16 และค่อย ๆ พัฒนามาจากอักษรปัลลวะของอินเดียใต้ หลักฐานคาวีที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบคือจารึกในชวากลางซึ่งมีอายุราว ค.ศ. 750 วันที่นี้เป็นอายุของระบบอักษร ไม่ใช่ของเครื่องหมายนี้เอง ต่อมาอักษรคาวีมีอิทธิพลต่ออักษรชวาและบาหลี

วรรคตอนคาวีใช้วงกลม ดอกไม้ และเกลียวประกอบเป็นลำดับเพื่อระบุการเปิด การปิด และการแบ่งส่วนใหญ่ โดย 𑽇𑽎𑽇 เป็นเครื่องหมายคั่นที่มีหลักฐานการใช้ รูปอักษรคาวีแตกต่างกันตามยุคและภูมิภาค แบบอักษรจึงอาจแสดงรูปทรงต่างกัน