Lew

Mówi „Lew”: znak zodiaku tej osoby albo żart na jego temat. W bio, życzeniach urodzinowych czy przy imieniu to zwykła etykieta. Pod koniec lipca lub w sierpniu oznacza „sezon Lwa”, tygodnie, gdy Słońce jest w Lwie, a Lwy obchodzą urodziny.

Żartobliwy odcień bierze się z astrologicznego portretu Lwa: pewny siebie, hojny, teatralny i lubiący być w centrum uwagi. „Czterdzieści selfie przed imprezą ♌” to autoironia, a „ale z ciebie ♌” o przyjacielu to czułe przekomarzanie. Młodsi używają go też w skrótach z horoskopu urodzeniowego: „♌ słońce, ♏ ascendent” wylicza kilka pozycji, nie tylko urodziny.

Czym jest Lew w astrologii, dla laika?

Lew to piąty znak zodiaku, znak ognia rządzony przez Słońce. Astrologia zachodnia dzieli roczną drogę Słońca po niebie na dwanaście równych znaków, licząc od równonocy wiosennej; w Lwie Słońce przebywa mniej więcej od 23 lipca do 22 sierpnia. Ogień oznacza ciepło i energię, a Słońce jako władca tłumaczy słoneczne skojarzenia. Lew symbolizuje odwagę, dumę i królewskość.

Lew jest znacznie starszy od horoskopów. Babilońskie spisy gwiazd wymieniały tu już wielkiego lwa, a Grecy łączyli go z lwem nemejskim, którego Herakles zabił w pierwszej ze swoich prac. Najjaśniejsza gwiazda, Regulus, to po łacinie „mały król”. Ponieważ oś Ziemi powoli się chwieje, znaki rozjechały się z gwiazdozbiorami: dziś Słońce przechodzi przez gwiazdozbiór Lwa od połowy sierpnia do połowy września. Indyjska astrologia syderyczna trzyma się gwiazd, dlatego jej Simha zaczyna się w połowie sierpnia.

Co przedstawia kształt ♌?

Stylizowanego lwa: pętla to głowa i grzywa, łuk to grzbiet i ogon. Tak zwykle tłumaczy się ten znak, rysowany w ten sposób w rękopisach astronomicznych i astrologicznych od średniowiecza; niektórzy widzą w zawijasie tylko ogon. To symbol, nie obrazek, dlatego nie przypomina 🦁.

Jako tekst to prosty czarny znak, jak w kalendarzach i horoskopach w gazetach. Jako emoji większość telefonów (stan na 2026) pokazuje go na biało na kolorowym, często fioletowym kwadracie; znak jest ten sam.