Matematyczna mała litera f w kroju pisanym

To kaligraficzne f używane w zapisie matematycznym. Autor wzoru określa jego rolę: może oznaczać zmienną, stałą lub inny obiekt matematyczny. Krój może odróżniać je od zwykłego f albo innej stylizowanej litery; samo 𝒻 nie wskazuje konkretnej funkcji.

Już w 1999 roku badacze matematyki i nauk ścisłych używali w publikacjach alfabetów pisanych i innych stylów liter. Ówczesna propozycja Unicode wyjaśniała, że style te mogą mieć różne znaczenia matematyczne, a sprowadzenie ich do zwykłych liter może uczynić równania niejednoznacznymi. Osobne znaki pozwalają zachować te różnice w zwykłym tekście.

Dlaczego 𝒻 wygląda inaczej w niektórych czcionkach?

Czcionki matematyczne mogą rysować je różnie, a normalizacja może usunąć jego styl. Unicode 18.0 traktuje glif z tabeli jako przykład, a nie obowiązkowy wzór; wygląd matematycznego kroju pisanego może zależeć od czcionki.

NFKC i NFKD to formy normalizacji zgodności: ich zastosowanie sprowadza matematyczne znaki alfanumeryczne do liter bazowych, więc 𝒻 zmienia się w zwykłe f. Unikaj tej konwersji, jeśli wzór opiera się na różnicy kroju.