Cyrillische kleine modifier-e

Het markeert een klankdetail; de transcriptiesleutel bepaalt de waarde.

Transcriptie met superscriptletters legt uitspraakdetails vast die de gewone spelling niet weergeeft. Een Servische dialectstudie uit 1905 gebruikt verhoogde en verlaagde letters om verschillen in klinkersterkte aan te geven; een Russisch uitspraakwoordenboek uit 1989 gebruikt de verhoogde э voor een vluchtige klinker nadat een medeklinker zich aan de naburige klank heeft aangepast.

In het Tsjoevasjisch, een taal die met Cyrillisch wordt geschreven, duidt и𞁈 een variant van de klinker и aan die met een iets lagere tongstand wordt uitgesproken. De transcriptiesleutel is belangrijk: dezelfde verhoogde letter kan verschillende details aangeven.