อักษรปรับรูปโคลอนสามเหลี่ยมตัวยก

ใช้ทำเครื่องหมายเสียงลมยาวบนอักษรปรับเสียงที่อยู่เหนือบรรทัด

สัทอักษรสากล (IPA) เป็นระบบสำหรับเขียนเสียงพูด ในการถอดเสียงแบบละเอียด [ʰ𐞁] หมายถึงเสียงลมยาว คือช่วงลมก่อนเริ่มเปล่งเสียงกินเวลานานขึ้น นักสัทศาสตร์เรียกช่วงนี้ว่าเวลาเริ่มเสียงก้อง (VOT); [ʰ𐞂] หมายถึงช่วงเสียงลมกึ่งยาว

ทำไมตำแหน่งตัวยกจึงสำคัญ?

ตำแหน่งบอกว่าส่วนใดถูกทำให้ยาวขึ้น

ใน [ʰ𐞁] ความยาวเป็นของอักษรปรับเสียงลม ʰ ที่อยู่เหนือบรรทัด ไม่ใช่พยัญชนะด้านล่าง เครื่องหมายความยาว IPA ทั่วไป ː จะตามหลังเสียงหลัก ส่วน ˑ ใช้ระบุความยาวกึ่งยาว ดังนั้น ʰ𐞁 กับ ʰː จึงมีขอบเขตการทำงานต่างกัน

มีบันทึกการใช้สัญลักษณ์นี้เมื่อใด?

IPA เก่ากว่า ส่วนสัญลักษณ์นี้มีบันทึกในภายหลังมาก

สมาคมสัทศาสตร์สากลก่อตั้งในปี 1886 เพื่อสนับสนุนการสอนสัทศาสตร์ และเผยแพร่ชุดสัญลักษณ์ชุดแรกในปี 1888 ข้อเสนอ Unicode ปี 2020 อ้างถึงการใช้ก่อนหน้านั้นในงานสัทศาสตร์ของ Boersma และ Hamann (2009) กับ Heselwood (2013) ข้อเสนอนี้อธิบายว่าการเข้ารหัส Unicode ทำให้แทนรูปแบบที่มีอยู่แล้วได้ ไม่ใช่เป็นต้นกำเนิดของความหมาย