ยัติภังค์เอียง

ใช้แสดงการแบ่งคำหรือยัติภังค์ที่เป็นส่วนหนึ่งของคำ

ในต้นฉบับยุโรปยุคกลาง เครื่องหมายนี้บอกว่าคำยังต่อไปในบรรทัดถัดไป เมื่อถึงยุคเอลิซาเบธในอังกฤษ รูปเดี่ยวกลายเป็นรูปแบบมาตรฐาน ตัวอย่างภาษา Middle Scots (รูปแบบเก่าของภาษา Scots) ใช้ ⸗ คู่ตรงจุดเปลี่ยนบรรทัด และใช้ ⹝ เดี่ยวหลังคำที่ถูกแบ่ง

ในรูปแบบการเขียนพจนานุกรม เครื่องหมายนี้อาจบอกว่ายัติภังค์เป็นส่วนหนึ่งของคำ ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะจบบรรทัด