เครื่องหมายอัศเจรีย์และปรัศนี

คำถามที่ถามตอนช็อก: “อะไรนะ?!” “จริงดิ?!” “ยังไง?!” อัศเจรีย์ให้ความสะดุ้ง ปรัศนีขอคำอธิบาย ⁉️ จึงใช้ได้ทุกครั้งที่คุณตกใจและอยากรู้เพิ่มทันที “ลาออกเหรอ⁉️” “ราคาเท่าไหร่นะ⁉️” “เขาตอบตกลงเหรอ⁉️” ทั้งหมดคือสีหน้าตาค้างแบบเดียวกัน

ความตกใจจะเรื่องร้ายหรือเรื่องดีก็ได้ ต่อท้ายข่าวเลิกกันหรือบิลค่าใช้จ่ายอ่านเป็นความตื่นตระหนก ต่อท้ายตั๋วคอนเสิร์ตหรือเลื่อนตำแหน่งอ่านเป็นดีใจจนไม่อยากเชื่อ คำรอบๆ เป็นตัวตัดสิน ถ้าไม่มีคำเลย ผู้ส่งแค่ขอให้คุณอธิบาย

มีคนส่ง ⁉️ มาให้ เขาจะสื่ออะไร?

เขาตะลึงและอยากฟังรายละเอียดเดี๋ยวนี้ ⁉️ ตัวเดียวที่ตอบกลับมาแปลว่า “อธิบายหน่อย” “ทิ้งไว้แค่นี้ไม่ได้นะ” หรือ “พูดจริงเหรอ” ตอบรับความตกใจก่อนแล้วค่อยให้รายละเอียด ⁉️ เปล่าๆ แทบไม่เคยแปลว่าโกรธ แค่รอฟังต่อไม่ไหว

วัยรุ่นยังใช้มันซ้อนเป็นมุกเวอร์ๆ โดยไม่มีคำถามจริง เช่น “ฉันตอนนาฬิกาปลุกดังตอนหกโมง⁉️” หรือ “สูงมากกก⁉️” พร้อม 😭 เป็นแถว ตรงนั้นให้อ่านเป็นตาถลนแบบการ์ตูน ส่วนญาติผู้ใหญ่มักส่งเป็นคำถามจริง “กินข้าวสามทุ่ม⁉️” จากพวกท่านมักแปลว่าคิดว่าดึกไปและอยากรู้เหตุผล

ชุด !? มาจากไหน?

มาจากวงการโฆษณา และจากมือถือญี่ปุ่นที่ให้กำเนิดอีโมจิ นักเขียนใช้ ! กับ ? ซ้อนกันเพื่อบอกคำถามแบบตะลึงมาเกินร้อยปีแล้ว ปี 1962 มาร์ติน สเปกเตอร์ ผู้บริหารบริษัทโฆษณาในนิวยอร์ก เสนอให้รวมสองตัวเป็นเครื่องหมายใหม่ตัวเดียวชื่อ interrobang ‽ ตั้งชื่อจาก “interrogation” (การถาม) กับ “bang” ศัพท์ช่างพิมพ์ที่เรียกอัศเจรีย์ มันได้ลงข่าว ได้อยู่ในฟอนต์บางตัว กระทั่งมีปุ่มบนเครื่องพิมพ์ดีด แล้วก็ซาไป แต่ยังมีแฟนในหมู่คนรักตัวอักษร

⁉️ เองไม่เกี่ยวกับดีไซน์รวมตัวนั้นเลย มันเป็นเครื่องหมายวรรคตอนตัวหนึ่งในชุดอีโมจิมือถือญี่ปุ่นยุคแรก ซึ่ง “!?” ซ้อนกันเป็นรีแอ็กชันคลาสสิกในมังงะ และเข้ามาในชุดอีโมจิสากลพร้อมกัน ยูนิโค้ดเก็บสองเครื่องหมายไว้เคียงกันเป็นอักขระเดียว เพื่อให้อีโมจิแสดงเป็นก้อนเดียวที่มักเป็นสีแดง