เครื่องหมายคำถามยุคกลาง

ใช้ระบุคำถามและอาจช่วยกำกับทำนองเสียงขณะอ่าน

เครื่องหมายนี้อยู่ในธรรมเนียมยุโรปยุคกลางที่เรียกว่า punctus interrogativus ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของเครื่องหมายแสดงคำถาม ในข้อความที่อ่านออกเสียง รวมถึงบทอ่านทางศาสนา เครื่องหมายวรรคตอนช่วยกำหนดจังหวะหยุดและการเปลี่ยนระดับเสียง นอกจากแบ่งโครงสร้างประโยคแล้ว การใช้ทำนองเสียงสูงขึ้นไม่จำเป็นต้องหมายถึงการพูดให้ดังขึ้น

ตัวอย่างยุคต้นของธรรมเนียมนี้พบในต้นฉบับที่คัดลอก ณ อารามกอร์บี ในพื้นที่ประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ภายใต้การดูแลของอธิการมอร์ดรามในช่วง ค.ศ. 772–781 รูปเขียนด้วยมือมีหลายแบบ รูปที่เห็นในฟอนต์สมัยใหม่จึงไม่ใช่แม่แบบที่ผู้คัดลอกยุคกลางทุกคนใช้ร่วมกัน

เครื่องหมายนี้ไม่ได้อยู่ท้ายประโยคเต็มเสมอไป ในตัวอย่างหนึ่งของอักษรเบเนเวนโต ซึ่งเป็นธรรมเนียมการเขียนยุคกลางที่เกี่ยวข้องกับอิตาลีตอนใต้ เครื่องหมายนี้อยู่หลังอนุประโยคภายในประโยค ก่อนจุดปิดท้าย

ใช้แทนเครื่องหมายคำถามทั่วไปได้ไหม?

ในการเขียนทั่วไป ให้ใช้เครื่องหมายคำถามที่คุ้นเคย

⹔ มีรูปแบบทางประวัติศาสตร์ที่ผู้อ่านอาจไม่รู้จัก การเปลี่ยน ? เป็น ⹔ คือการเปลี่ยนตัวอักขระ ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ และไม่ได้ทำให้คำถามกลายเป็นคำถามเชิงวาทศิลป์ คำพูดประชด หรือคำถามที่เน้นหนักขึ้นโดยอัตโนมัติ