แอมเพอร์แซนด์

มันคือคำว่า “และ” ที่ถูกบีบให้เหลือเครื่องหมายเดียว

เห็น & ที่ไหน ให้อ่านว่า “และ” มันเชื่อมสองสิ่งที่มาคู่กัน เช่น ผู้ก่อตั้งสองคนในชื่อบริษัท (Procter & Gamble) อาหารสองอย่างในจานเดียว (Mac & Cheese) หรือสองคำในตัวย่อ (R&D คือการวิจัยและพัฒนา) เพราะเป็นตัวอักษรสั้น ๆ ตัวเดียว จึงเหมาะกับป้ายร้าน พาดหัว การ์ดแต่งงาน (แอน & ต้น) และข้อความเร็ว ๆ (“เธอ & ฉัน เดี๋ยวไปกัน?”)

รูปร่างของมันคืออักษรควบ คือตัวอักษรสองตัวที่เชื่อมเป็นตัวเดียว: อาลักษณ์ชาวโรมันเขียนคำละติน et (“และ”) โดยลากตัว E กับ t ติดกัน รูปที่เชื่อมกันนี้ผ่านลายมือยุคกลางมาจนถึงตัวพิมพ์ ในภาษาอังกฤษเครื่องหมายนี้คุ้นเคยมากจนเด็ก ๆ ในศตวรรษที่ 18 และ 19 มักท่องมันต่อจาก Z ราวกับเป็นตัวอักษรอีกตัว: “X, Y, Z, and per se and” (แปลว่า “และ โดยตัวมันเอง [เครื่องหมาย] และ”) พอพูดเร็ว ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า “and per se and” ก็กร่อนเป็น “ampersand” ซึ่งกลายเป็นชื่อที่ใช้ทั่วไปแล้วในช่วงทศวรรษ 1830

เมื่อไรที่เขียน & แทน “และ” ได้

ใช้ได้ในชื่อ ตัวย่อ ป้ายกำกับ และข้อความสบาย ๆ แต่ไม่ใช่ในประโยคทางการ

ชื่อต้องคง & ไว้ตามเดิม: Procter & Gamble, AT&T, Johnson & Johnson เขียนด้วย & และถ้าเปลี่ยนเป็น and ชื่อก็เปลี่ยนไป ตัวย่อที่ใช้กันจนติดก็เช่นกัน: Q&A, B&B, R&D ป้าย เมนู พาดหัว โลโก้ และโปสเตอร์ใช้ & ได้อย่างอิสระเพราะพื้นที่จำกัด นักศึกษาจะเจอกรณีพิเศษ: การอ้างอิงแบบ APA ใส่ & ระหว่างชื่อผู้แต่งในวงเล็บ (Smith & Lee, 2020) แต่ในประโยคใช้ and

ในเรียงความ รายงาน จดหมายสมัครงาน หรือร้อยแก้วทางการอื่น ๆ ให้เขียนเป็นคำ & กลางประโยคดูเหมือนรีบย่อ ส่วนในแชตมันแค่ดูเร็วและเป็นกันเอง: “พิซซ่า & หนัง?”

คอมพิวเตอร์มอบหน้าที่เฉพาะให้ & ด้วย ในที่อยู่เว็บมันคั่นการตั้งค่าแบบ ชื่อ=ค่า แต่ละชุด (?size=L&color=red) ใน HTML มันเป็นตัวเริ่มรหัสอย่าง & และ < ดังนั้น & ที่ต้องการให้แสดงเป็นข้อความธรรมดา เขียนเป็น & จะปลอดภัยที่สุด ในภาษาโปรแกรมหลายภาษา && หมายถึง “ต้องจริงทั้งสองเงื่อนไข”