เครื่องหมายตะขอจีนโบราณ

ใช้บอกขอบเขตในข้อความโบราณ เครื่องหมายตะขอวางหลังตัวอักษร และจะปิดท้ายส่วนใดขึ้นอยู่กับต้นฉบับ

รูปตะขอที่จดจำได้พบในต้นฉบับสมัยจ้านกั๋ว และยังปรากฏในงานเขียนสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่นบนไม้ไผ่ ไม้ และผ้าไหม จารึกบนกระดูกเสี่ยงทายที่เก่ากว่านั้นยังมีเครื่องหมายวรรคตอนที่เป็นเส้นและเกี่ยวข้องกันด้วย เครื่องหมายเหล่านั้นอยู่ในธรรมเนียมที่เชื่อมโยงกัน แต่ไม่ใช่ตะขอแบบเดียวกัน รูปเขียนด้วยมือมีทั้งเส้นมุมเหลี่ยมและเครื่องหมายคล้ายลูกอ๊อด

ในเอกสารไม้ไผ่ของรัฐฉู่โบราณ เครื่องหมายนี้มักปิดท้ายตอนหนึ่ง ส่วนเอกสารผ้าไหมจากมาวั่งตุยใช้บ่อยกว่าเพื่อบอกจุดจบของอนุประโยคหรือประโยค ในภาษาจีนสมัยใหม่ไม่ใช่เครื่องหมายวรรคตอนทั่วไป แต่ใช้เป็นหลักในการถอดความเอกสารโบราณเชิงวิชาการ

ถ้ามีคนส่ง 𖿢 มาให้ หมายความว่าอะไร?

โดยมากเป็นตัวอย่างของอักขระหรือการอ้างถึงงานเขียนในอดีต หากส่งมาเดี่ยว ๆ ควรเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่ผู้ส่งกำลังแสดงให้ดู มากกว่าจะเป็นปฏิกิริยาในแชต

ถ้าบริบทไม่ชัดเจน ให้ถามว่าเกี่ยวข้องกับเอกสารหรือแบบอักษรใด