องค์ประกอบอักษรตังกุต 156

นี่คือองค์ประกอบที่มีรายการกำกับไว้ ไม่ใช่คำภาษาตังกุตที่ใช้เดี่ยว ๆ นักวิชาการใช้องค์ประกอบเหล่านี้เพื่ออธิบายอักษรตังกุตที่มีรูปใหญ่ขึ้น โดยองค์ประกอบอาจมีส่วนต่อความหมายหรือเสียงตามหน้าที่ในอักษรนั้น

รายการนี้ยังใช้ชื่อว่า “รากอักษรตังกุต 156” หรือ “องค์ประกอบอักษรซีเซี่ย 156” แต่ชื่อเหล่านี้ไม่ได้บอกการออกเสียง

อักษรตังกุตเริ่มใช้เป็นแบบแผนราว ค.ศ. 1036 ในรัฐซีเซี่ยยุคกลาง เอกสารภาษาตังกุตมีทั้งงานพุทธศาสนา บันทึกของรัฐ และงานแปล รูปอักษรได้รับอิทธิพลจากแนวทางด้านรูปแบบของอักษรจีนและอักษรคีตันที่อยู่ใกล้เคียง แต่ตังกุตเป็นระบบอักษรที่แยกต่างหาก อักษรนี้ยังใช้ต่อหลังรัฐล่มสลาย และเลิกใช้ไปก่อนสิ้นราชวงศ์หมิง นักวิชาการค้นพบอักษรนี้อีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19