ส่วนประกอบอักษรทังกุต 267

มันเชื่อมโยงตัวอักษรทังกุตทั้งตัว แต่ไม่มีวิธีอ่านของตัวเอง

ในที่นี้ “รากอักษร” หมายถึงส่วนประกอบที่ใช้วิเคราะห์ตัวอักษรทังกุต และไม่มีความหมายหรือเสียงตายตัว พจนานุกรมทังกุต ทะเลแห่งอักษร จากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 เชื่อมโยงมันกับตัวอักษรที่หมายถึง “เอว” และ “นก”

อักษรทังกุตเริ่มใช้ราว ค.ศ. 1036 ในอาณาจักรซีเซี่ยของชาวทังกุต เพื่อการปกครองและแปลคัมภีร์พุทธศาสนาและตำราจีน อักษรนี้ได้รับอิทธิพลจากอักษรจีนและพัฒนาควบคู่กับธรรมเนียมการเขียนของชี่ตัน แต่ยังคงเป็นระบบอักษรที่แตกต่างกัน ต้นฉบับจากคาราโคโต เมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพัง น่าจะมีอายุในคริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 13; การพิมพ์หนังสือพุทธศาสนาด้วยอักษรทังกุตยังดำเนินต่อไปในสมัยราชวงศ์หยวน