Komponent tangucki 401

To strukturalny komponent wyszukiwawczy, nie słowo. Komponent ten pomaga klasyfikować pełne znaki tanguckie według kształtu, by można je było znaleźć w długich spisach. Unicode określa, że przypisanie komponentu wynika ze struktury, a nie ze znaczenia. Nie wskazuje on słowa ani dźwięku. Umieszczenie 𘦐 obok innego znaku tanguckiego nie składa większego znaku.

Pismo tanguckie, nazywane też pismem Xixia, powstało w 1036 roku na rozkaz władcy Li Yuanhao dla państwa Zachodnia Xia, rządzonego przez Tangutów. Służyło do przygotowania tanguckiego kanonu buddyjskiego i budowania odrębnej tożsamości wobec Chin dynastii Song. Sąsiednie państwa Kitanów stworzyły dwa pisma sto lat wcześniej; pismo tanguckie czerpało wygląd i zasady budowy znaków z pisma chińskiego, ale się z niego nie wywodzi.

Zachowane teksty tanguckie obejmują pisma buddyjskie, dokumenty prawne, dzieła konfucjańskie, encyklopedie, traktaty wojskowe i literaturę. Są wśród nich przekłady z chińskiego i tybetańskiego, a także utwory oryginalne. Najpóźniejszy znany tangucki napis pochodzi z 1502 roku.

Jak wpisać komponent tangucki 401?

Użyj narzędzia Unicode albo trybu wprowadzania kreskami w Xunpin. Xunpin to tangucka metoda wprowadzania znaków dla Rime. Zgodnie z instrukcją z 2026 roku klawisz f włącza tryb kresek, który obsługuje komponenty. Aby wstawić znak bezpośrednio, wpisz U+18990 w narzędziu Unicode.

Dlaczego komponent tangucki 401 się nie wyświetla?

Czcionka może nie zawierać znaków tanguckich. Czcionka bez ich obsługi może pozostawić puste miejsce albo pokazać zastępczy kwadrat. Czcionki obsługujące tanguckie znaki mogą rysować ten sam znak inaczej; zmienia się wygląd, a nie znak zapisany w tekście.