ส่วนประกอบอักษรตังกุต 508

เป็นส่วนประกอบสำหรับค้นหา ไม่ใช่คำตังกุตที่สมบูรณ์ ส่วนประกอบหมายเลข 𘧻 ช่วยอธิบายและทำดัชนีอักขระตังกุตทั้งตัว หน้าที่ของมันเป็นเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่เครื่องหมายที่มีความหมายในตัวเอง

อาณาจักรซีเซี่ยตะวันตกกำหนดใช้อักษรตังกุตในปี 1036 ในรัชสมัยจักรพรรดิหลี่หยวนหาว ส่วนหนึ่งเพื่อจัดทำพระไตรปิฎกภาษาตังกุตและแสดงอัตลักษณ์ทางการเมืองและวัฒนธรรมที่แตกต่างจากจีนราชวงศ์ซ่ง รูปแบบอักษรได้รับอิทธิพลจากอักษรคีตันที่เก่ากว่าและหลักการเขียนอักษรจีน ตังกุตเป็นระบบอักษรแยกต่างหาก

ส่วนประกอบตังกุตใช้ในพจนานุกรมอย่างไร?

ช่วยจัดหมวดหมู่อักขระตังกุตทั้งตัว อักขระจำนวนมากประกอบด้วยส่วนประกอบสองหรือสามส่วน พจนานุกรมจัดกลุ่มได้ตามส่วนประกอบและลำดับขีด นักวิชาการยังใช้ลำดับคำอธิบายอักษรภาพ ซึ่งเป็นสัญกรณ์สั้น ๆ ที่แสดงว่าชิ้นส่วนต่าง ๆ ประกอบกันอย่างไร

ต้นฉบับที่เก็บรักษาไว้ในแหล่งโบราณคดีคาราโคโตซึ่งมีข้อความภาษาตังกุต ได้แก่ คัมภีร์พุทธ งานคลาสสิกจีนที่แปลเป็นภาษาตังกุต สารานุกรม ตำราทหาร วรรณกรรม และคู่มือการแพทย์กับชีวิตประจำวัน เอกสารเหล่านี้แสดงว่าอักษรดังกล่าวรองรับวัฒนธรรมการเขียนที่กว้างขวางเกินกว่าโครงการสร้างรัฐในช่วงแรก