ส่วนประกอบอักษรตังกุต 608

นี่คือส่วนประกอบเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่คำภาษาตังกุตที่ใช้เดี่ยว ๆ ส่วนประกอบอักษรตังกุตใช้ทำดัชนีตัวอักษรเต็มรูปและอธิบายวิธีประกอบตัวอักษรเหล่านั้น ส่วน “608” เป็นหมายเลขรายการในชุดนี้ ไม่ใช่ความหมายของอักขระ

ตัวอักษรตังกุตเต็มรูปอาจมีความหมายทางคำศัพท์ ส่วนประกอบหนึ่งอาจปรากฏซ้ำในโครงสร้างต่าง ๆ และอาจอยู่ในลำดับคำอธิบายอักษรเชิงความหมาย (IDS) ซึ่งเป็นสัญกรณ์ย่อที่แสดงวิธีประกอบตัวอักษร

เหตุใดจึงสร้างอักษรตังกุตขึ้น?

อักษรตังกุตใช้ในรัฐซีเซี่ย ศาสนา และวรรณกรรม หลี่หยวนหาว ผู้ปกครองซีเซี่ย มีคำสั่งให้จัดทำระบบอักษรราวปี 1036 โครงการนี้เชื่อมโยงกับการจัดเตรียมพระไตรปิฎก ซึ่งเป็นชุดคัมภีร์ทางพุทธศาสนา และการสร้างอัตลักษณ์ทางการเมืองและวัฒนธรรมที่แตกต่าง เอกสารที่ยังหลงเหลือมีทั้งงานทางพุทธศาสนา การปกครอง วรรณกรรม การทหาร จีน และทิเบต

คำสั่งสร้างระบบอักษรเกิดขึ้นก่อนหลักฐานที่ยังหลงเหลือ มีการเรียกเหรียญที่เชื่อว่ามีอายุระหว่าง 1053–1056 ว่าเป็นตัวอย่างอักษรตังกุตที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่ แต่มีการอ่านจารึกได้หลายแบบ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงชิ้นส่วนจากราวปี 1070/1071 ว่าเป็นหลักฐานที่ระบุวันที่ได้เก่าแก่ที่สุด ต้นฉบับจากคาราโคโต ซึ่งมีอายุในศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 13 แสดงให้เห็นการใช้อักษรนี้ในหนังสืออย่างเป็นหลักแหล่ง

อักษรตังกุตเกี่ยวข้องกับอักษรจีนอย่างไร?

ตังกุตรับแนวคิดเรื่องการประกอบตัวอักษรมา แต่ไม่ได้กลายเป็นอักษรจีน ตัวอักษรตังกุตจัดวางส่วนประกอบในแบบที่ได้รับอิทธิพลจากโครงสร้างอักษรจีน แต่เป็นระบบอักษรที่แยกต่างหาก ไม่ได้พัฒนามาจากอักษรจีนแต่ละตัว อักษรคิตันในบริเวณใกล้เคียงก็เป็นระบบอักษรที่เกิดขึ้นก่อนหน้าและสร้างขึ้นสำหรับภาษาของตนเอง

พจนานุกรมตังกุตสมัยใหม่ใช้ระบบส่วนประกอบหลายแบบ Unicode รวบรวมส่วนประกอบจากระบบเหล่านั้นไว้ในชุดรหัสเดียวเพื่อใช้ทำดัชนี วิเคราะห์ และเขียนลำดับคำอธิบายอักษรเชิงความหมาย ในอดีตส่วนเหล่านี้อยู่ภายในตัวอักษรตังกุตเต็มรูป การเข้ารหัสแยกต่างหากทำให้นักวิจัยอ้างถึงแต่ละส่วนได้โดยตรง