องค์ประกอบอักษรตังกุต 742

นี่คือส่วนหนึ่งของโครงสร้าง ไม่ใช่คำในภาษาตังกุตที่ใช้ได้ด้วยตัวเอง องค์ประกอบอักษรตังกุตใช้จัดทำดัชนี อธิบาย และวิเคราะห์อักษรภาพที่มีขนาดใหญ่กว่า ในคำอธิบายเชิงโครงสร้าง ลำดับสัญลักษณ์ทั้งหมดแสดงส่วนต่าง ๆ ของอักษร ตัวนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง ไม่ใช่คำที่แปลได้ ดังนั้น 𘫥 ที่ปรากฏเดี่ยว ๆ จึงไม่มีคำแปลภาษาไทยที่แน่นอน

อักษรตังกุตหรือที่เรียกว่าอักษรซีเซี่ยสร้างขึ้นราวปี 1036 ในสมัยจักรพรรดิองค์แรกของซีเซี่ยตะวันตก นักวิชาการเชื่อมโยงการสร้างอักษรนี้กับการสร้างอัตลักษณ์ของรัฐที่แตกต่างจากจีนสมัยซ่ง และการจัดทำพระไตรปิฎกซึ่งเป็นชุดคัมภีร์ทางพุทธศาสนา ต้นฉบับจากคาราโคโตซึ่งน่าจะมีอายุในคริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 แสดงให้เห็นการใช้อักษรนี้ในวัฒนธรรมหนังสือ

อักษรตังกุตยังใช้ต่อมาจนถึงราชวงศ์หยวนและหมิงก่อนจะเลิกใช้ เอกสารที่หลงเหลือมีทั้งพระสูตรทางพุทธศาสนา เอกสารราชการและเอกสารส่วนตัว จารึก และงานแปลจากภาษาจีน อักษรนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากอักษรจีนและประเพณีการสร้างระบบอักษรของชาวคีตัน แต่ไม่ได้พัฒนามาจากอักษรจีน ประวัตินี้ไม่ได้ทำให้องค์ประกอบ 742 มีความหมายเป็นคำของตัวเอง

ส่ง 𘫥 ได้ไหม

โดยทั่วไปไม่ควรส่ง เพราะเป็นสัญลักษณ์แสดงโครงสร้าง ไม่ใช่คำที่ใช้สนทนา

ถ้าปรากฏเดี่ยว ๆ ข้อความรอบข้างต้องช่วยให้เข้าใจบริบท ตัวอักษรนี้ไม่ได้ระบุคำใดด้วยตัวเอง ในลำดับที่ใช้อธิบายอักษรตังกุต ตัวนี้แสดงส่วนหนึ่งของโครงสร้าง ส่วนลำดับทั้งหมดใช้อธิบายอักษรทั้งตัว

ใส่ 𘫥 ในซอร์สโค้ดอย่างไร

ใช้รหัส Unicode แบบ escape สำหรับ U+18AE5 ในภาษาโปรแกรมของคุณ

แต่ละภาษามีรูปแบบ escape ต่างกัน การแสดงสัญลักษณ์นี้ต้องใช้แบบอักษรที่รองรับอักษรตังกุต หากเห็นเป็นกล่องว่าง แสดงว่าแบบอักษรไม่มีตัวอักษรนี้ ไม่ได้หมายถึงรหัสเปลี่ยนเป็นอักขระอื่น