Tangut-teken 17897

Een Tangut-Chinees register glossiert 𗢗 met 鋒: “snede” of “punt”.

Li Fanwens register hoort bij een woordenboek dat Tangut-tekens aan Chinese glossen koppelt. 鋒 geeft een korte aanwijzing voor de betekenis, geen volledige Nederlandse definitie en geen bewijs dat 𗢗 van het Chinese teken afstamt. Het Tangut-schrift nam ideeën over uit de Chinese schrijftraditie, maar gaf een andere taal weer. Khitan- en Jurchen-schriften waren aparte systemen van andere staten uit dezelfde bredere periode.

De gebruikelijke datering van het ontstaan van het schrift en het vroege staatsgebruik is rond 1036, onder Westelijke Xia, een staat die door Tangut werd geregeerd. Het schrift komt voor in officiële stukken, diplomatieke documenten en boeddhistische teksten. Het bleef in gebruik nadat Westelijke Xia in 1227 viel. De laatst bekende bewaard gebleven voorbeelden die worden genoemd, zijn twee stenen pilaren met dhāraṇī — heilige boeddhistische formules — die in 1502 zijn opgericht.