Tangut-teken 17ED1

𗻑 is Tangut; de naam onthult de woordbetekenis niet.

De Unicode-naam is een inventarisaanduiding die is afgeleid van het codepunt van het teken, geen vertaling. Het rijmwoordenboek Wén Hǎi (‘Zee van tekens’) uit het midden van de 12e eeuw vermeldt 𗻑 bij ingang 80.241 in rijm 75. Een latere catalogus van Li Fanwen koppelt het aan L2008-2795. Deze gegevens plaatsen de historische vermelding; uit de naam of vorm valt geen betrouwbare betekenis af te leiden.

Waarom werd het Tangut-schrift gemaakt?

Het diende de staat Westelijke Xia en haar instellingen.

Het Tangut-schrift werd rond 1036 gemaakt onder Li Yuanhao, de eerste keizer van Westelijke Xia (Xixia), een door Tangut geregeerde staat. Het ondersteunde een boeddhistische canon in het Tangut, een verzameling boeddhistische geschriften, en een eigen staatsidentiteit naast Song-China. Ook de naburige Khitan hadden een eigen schrift. Tangut gebruikt een tekenopbouw in Chinese stijl, maar is niet afgeleid van het Chinese schrift.

Na de Mongoolse verovering van Westelijke Xia bleef het Tangut-schrift in China onder de Yuan- en Ming-dynastieën in gebruik; tegen het einde van de Ming was het buiten gebruik geraakt. Na de herontdekking aan het einde van de 19e eeuw werd het vooral een onderwerp van studie. Deze veranderde rol toont niet aan dat 𗻑 een moderne alledaagse betekenis kreeg.

Is 𗻑 Chinees of Tangut?

Het hoort bij het Tangut-schrift, een apart schrift voor de Tangut-taal.

Tangut-tekens kunnen Chinees lijken door hun vergelijkbare vierkante vorm, maar de schriften zijn verschillend. Uit die gelijkenis kun je geen Chinese lezing afleiden.

Een vastgelegde structurele analyse verdeelt 𗻑 in drie geschreven delen van links naar rechts: ⿲𘤃𘡔𘠢. Die delen beschrijven de opbouw, niet de vertaling. In de Wén Hǎi staat 𗻑 in rijmgroep 75, met 𗌈 als het hoofdteken van die groep.