Tangutteken 182C0

De Engelse betekenis staat niet vast. Een Tangutwoordenboek vermeldt het onder catalogusnummer L3854; onderzoekers reconstrueren de uitspraak van 𘋀 als gjur², ²gur₄ of ngi̯ụ². Deze specialistische schrijfwijzen zijn voorstellen voor de klank, geen vertalingen. Ook in 2026 is er geen vaststaande Engelse vertaling.

In 1036 gaf Li Yuanhao, heerser van Westelijke Xia, opdracht tot het Tangutschrift voor staatsvorming en de vertaling van boeddhistische teksten. Het schrift was visueel en structureel geïnspireerd door het Chinees, maar bleef een afzonderlijk schrift; Westelijke Xia volgde ook het voorbeeld van naburige Khitanstaten die eigen schriften maakten. Een tekst uit de 12e eeuw bespreekt de uitspraak van het Tangut; manuscripten uit de ruïnes van Khara-Khoto, uit de 12e of vroege 13e eeuw, bewaren boeddhistische en wereldlijke werken.