Tangut-ideogram 1857E

De overgeleverde betekenis is ‘alles’. Een Tangut-woordenboek vermeldt het teken als L5851; een bewaard gebleven boeddhistisch manuscript vormt de basis voor een gereconstrueerde lezing, in wetenschappelijke Latijnse letters weergegeven als njijr. Die spelling is een vaktranscriptie, geen uitspraakgids volgens Nederlandse klankregels.

De staat West-Xia liet het Tangut-schrift rond 1036 ontwikkelen voor bestuur, scholen en vertalingen van boeddhistische en Chinese werken. Het schrift nam vormen van Chinese karakters over, maar gaf een andere taal weer; Chinees kennen is dus niet genoeg om Tangut te lezen. Het oudste overgeleverde Tangut-document dateert uit 1072; boeddhistisch materiaal uit 1502 laat zien dat het schrift veel later nog in religieuze teksten werd gebruikt.