Variatieselector 11

Hij vraagt alleen in een vastgelegde reeks om een glyphvariant. Een variatieselector volgt op een basisteken; alleen bepaalde combinaties van basis en selector hebben een weergave-effect. Het nummer is geen algemene stijlinstelling: dezelfde selector kan per basisteken anders werken, en niet-ondersteunde combinaties worden genegeerd.

Variatieselectors zijn ontworpen voor platte tekst wanneer een bepaalde schrijfvorm belangrijk was, maar geen apart teken nodig had, bijvoorbeeld in de wiskunde, het Mongoolse schrift en Chinese, Japanse en Koreaanse ideogrammen. Een Unicode-voorstel uit 2000 beschrijft drie Mongoolse selectors die al in Unicode 3.1.1 stonden en een grotere algemene selectorset die voor indiening was aanvaard; Unicode 3.2 (2002) gaf het mechanisme een eigen sectie.

Andere variatieselectors hebben eigen functies: vrije Mongoolse selectors vormen tekens in dat schrift, en aanvullende ideografische selectors ondersteunen geregistreerde varianten van Chinese, Japanse en Koreaanse tekens. VS15 en VS16 kiezen tekst- of emojiweergave voor ondersteunde basistekens. VS11 krijgt die functies niet alleen doordat het ook een selector is.

Wat betekent VS11 op zichzelf?

Op zichzelf bevat het geen leesbare boodschap. Als een bericht alleen VS11 bevat, is er geen basisteken om aan te passen. Meestal blijft het onzichtbaar; een diagnoseprogramma dat verborgen tekens toont, kan het zichtbaar maken. Staat het na zichtbare tekst, controleer dan het paar: niet-ondersteunde paren hebben geen vastgelegd weergave-effect.

De Unicode 17.0.0-gegevens van 2025-07-30 bevatten geen FE0A-reeks in de gegevens voor gestandaardiseerde variaties of emoji-variaties. VS11 schakelt niet tussen emoji en tekst en is geen algemene stijloptie.