ตัวเลือกความแปรผัน 11

ใช้ขอรูปแบบตัวอักษรอีกแบบเฉพาะในลำดับที่กำหนดไว้เท่านั้น ตัวเลือกความแปรผันจะตามหลังอักขระฐาน มีเพียงคู่ของอักขระฐานกับตัวเลือกที่กำหนดไว้เท่านั้นที่มีผลต่อการแสดงผล หมายเลขไม่ได้เป็นการตั้งค่ารูปแบบทั่วไป ตัวเลือกเดียวกันอาจทำงานต่างกันตามอักขระฐาน และคู่ที่ไม่รองรับจะถูกละเว้น

ตัวเลือกความแปรผันออกแบบมาสำหรับข้อความธรรมดาในกรณีที่ต้องแยกรูปแบบการเขียน แต่ไม่จำเป็นต้องสร้างอักขระใหม่ เช่น ในคณิตศาสตร์ อักษรมองโกเลีย หรืออักษรจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ข้อเสนอ Unicode ปี 2000 ระบุตัวเลือกสำหรับอักษรมองโกเลียสามตัวที่มีอยู่แล้วใน Unicode 3.1.1 และชุดตัวเลือกทั่วไปที่ใหญ่กว่าซึ่งได้รับอนุมัติให้เสนอ ส่วน Unicode 3.2 (2002) ได้จัดหัวข้อเฉพาะสำหรับกลไกนี้

ตัวเลือกความแปรผันอื่นมีหน้าที่ต่างกัน ตัวเลือกอิสระของอักษรมองโกเลียใช้กำหนดรูปแบบในอักษรนั้น ส่วนตัวเลือกอักษรภาพเสริมรองรับรูปแบบอักขระจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีที่ลงทะเบียนไว้ VS15 และ VS16 เลือกการแสดงผลแบบข้อความหรืออีโมจิสำหรับอักขระฐานที่รองรับ VS11 ไม่ได้ทำหน้าที่เหล่านั้นเพียงเพราะเป็นตัวเลือกอีกตัวหนึ่ง

VS11 เพียงตัวเดียวหมายถึงอะไร?

เพียงตัวเดียวจะไม่สื่อข้อความที่อ่านได้ หากข้อความมีแค่ VS11 ก็ไม่มีอักขระฐานให้เปลี่ยนรูปแบบ ปกติแล้วจะมองไม่เห็น แต่อาจเห็นได้ในเครื่องมือวินิจฉัยที่แสดงอักขระซ่อนอยู่ หากอยู่หลังข้อความที่มองเห็น ให้ตรวจสอบคู่ของอักขระนั้น เพราะคู่ที่ไม่รองรับไม่มีผลต่อการแสดงผลที่กำหนดไว้

ข้อมูล Unicode 17.0.0 ลงวันที่ 2025-07-30 ไม่มีลำดับ FE0A ในข้อมูลรูปแบบมาตรฐานหรือข้อมูลรูปแบบอีโมจิ VS11 ไม่ได้สลับระหว่างการแสดงผลแบบอีโมจิกับข้อความ และไม่ใช่คำสั่งจัดรูปแบบทั่วไป