Variatieselector 177

Op zichzelf betekent hij niets; hij wijzigt een voorafgaand teken. Een variatiereeks koppelt een basisteken aan een selector om een bepaalde glyphvorm aan te vragen zonder de identiteit van het basisteken te veranderen.

Het oorspronkelijke probleem dat Unicode wilde oplossen, was de variatie in Oost-Aziatische ideografische tekens: software en uitgevers moesten een specifieke glyphvorm kunnen behouden zonder voor elke variant een nieuw teken toe te wijzen. Een document van de Ideographic Research Group (IRG) stelde in november 2001 256 selectors voor dit gebruik in platte tekst voor. Het huidige register houdt collecties gescheiden omdat onderzoekers, overheden en uitgevers verschillende glyphsets nodig hebben. De betekenis van een selector komt dus uit de combinatie van basisteken en selector, niet uit het nummer 177.

Waarom is U+E01A0 onzichtbaar?

Omdat het een voorafgaand teken aanstuurt en geen zelfstandig teken is. Software die de combinatie ondersteunt, kan een andere glyph tekenen; anders blijft het basisteken doorgaans ongewijzigd en wordt de selector verborgen. Lettertypen kunnen ondersteunde combinaties vermelden in een OpenType-tabel voor variatiereeksen. Daardoor kan een geldige combinatie in het ene lettertype werken en in het andere terugvallen op de basisvorm.