พยางค์ภาษาอี๋ bba

ในภาษานั่วซู ꁠ ถอดเป็น bba และมีคำแปลว่า “แบกไว้บนหลัง”

คำแปลในพจนานุกรมนี้เป็นความหมายของคำ ไม่ใช่ประโยคสมบูรณ์ Yi Pinyin เป็นระบบใช้อักษรละตินเขียนและป้อนภาษานั่วซูเหลียงซาน ใน bba ไม่มีอักษรบอกเสียงวรรณยุกต์ต่อท้าย ซึ่งหมายถึงเสียงระดับกลาง ส่วน t, p และ x ที่ต่อท้ายใช้บอกเสียงวรรณยุกต์อื่น

อักษรอี๋พัฒนามาอย่างไร?

มาตรฐานเหลียงซานปรับรูปแบบประเพณีการเขียนภาษาอี๋ที่หลากหลาย

ตำนานต้นกำเนิดของชาวอี๋บางเรื่องยกให้ Aki ซึ่งเป็นตัวละครในเรื่อง เป็นผู้สร้างอักษร อนุสรณ์ที่ยังเหลืออยู่และลงวันที่ได้แน่นอนเก่าแก่ที่สุดคือระฆังสำริดจากปี 1485 ส่วนคำกล่าวอ้างถึงตัวอย่างที่เก่ากว่าบนเครื่องปั้นดินเผา หิน สำริด และกระดูกยังเป็นที่ถกเถียงกัน บีโม ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาของชาวอี๋ ถ่ายทอดข้อความที่ใช้ในพิธีกรรม การทำนาย การแพทย์ และบันทึกครอบครัว

มาตรฐานเหลียงซานซึ่งออกแบบในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 ปรับประเพณีเก่าที่สัญลักษณ์มักแทนแนวคิดให้เป็นอักษรพยางค์สำหรับภาษานั่วซูเหลียงซาน ในระบบอักษรพยางค์ สัญลักษณ์แต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์ที่พูดออกมา ระบบนี้พัฒนาภายในประเพณีการเขียนของชาวอี๋ ไม่ได้ยืมมาจากอักษรฮั่นที่ใช้เขียนภาษาจีนโดยตรง ส่วนภูมิภาคอี๋อื่น ๆ ยังคงมีประเพณีการเขียนที่แตกต่างกัน

พิมพ์ ꁠ ได้อย่างไร?

พิมพ์ bba ด้วยวิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋ หรือใช้การป้อน Unicode

Yi Pinyin ใช้อักษรละตินเขียนและป้อนภาษานั่วซูเหลียงซาน ให้พิมพ์ bba ในวิธีป้อนข้อมูลที่รองรับ การไม่มีอักษรบอกเสียงวรรณยุกต์ท้ายคำหมายถึงเสียงระดับกลาง

หากต้องการป้อนอักขระโดยตรงด้วย Unicode ให้ใช้ U+A060 ในโปรแกรมแก้ไขที่รองรับการป้อนรหัสจุด