พยางค์ยี bbox

ใช้เขียนหนึ่งพยางค์ของยีเหลียงซาน ไม่ได้แทนคำภาษาอังกฤษคำใดคำหนึ่งตายตัว

การถอดเสียงยีเหลียงซานเป็นอักษรละตินตามมาตรฐานคือ bbox; x ท้ายคำระบุเสียงวรรณยุกต์สูงรอง (เสียงกลางค่อนสูง) ไม่ใช่เสียงเพิ่มเติม รูปที่เกี่ยวข้องซึ่งไม่มีเครื่องหมาย ꁧ (bbo) อาจหมายถึง “ไป” “ต้นไม้” หรือ “ภูเขา” ตามบริบท

ꁦ เกี่ยวข้องกับอักษรยีแบบเก่าอย่างไร?

เป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานเหลียงซานสมัยใหม่ ไม่ใช่อักษรยีทุกประเพณี

ชุมชนนัวซูพูดภาษาถิ่นเหลียงซาน อักษรยีแบบเก่าซึ่งในประวัติศาสตร์เรียกว่า Cuan หรือ Wei มีรูปอักษรเชิงความหมายเฉพาะถิ่นมากมาย: เครื่องหมายเหล่านี้อาจแทนคำหรือแนวคิด ไม่ได้แทนเพียงเสียงพยางค์ ประเพณีเหล่านี้ดูเหมือนไม่ได้สืบทอดมาจากอักษรฮั่นของจีน นักบวชประจำหมู่บ้านใช้เขียนเรื่องศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูลเป็นหลัก รูปอักษรและทิศทางการเขียนจึงแตกต่างกันไปในแต่ละชุมชน

ตำนานต้นกำเนิดเรื่องหนึ่งกล่าวว่า บุคคลชื่อ Aki สร้างอักษรยีแบบแรกขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) จารึกยีที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่สลักบนระฆังสำริดที่ลงวันที่ไว้ในปี 1485 ระบบเขียนเหลียงซานด้วยอักษรละตินเริ่มใช้ในปี 1956 อักษรมาตรฐานได้รับการออกแบบในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อเพิ่มการรู้หนังสือ

ถ้ามีคนส่ง ꁦ มาเพียงตัวเดียวล่ะ?

ꁦ เพียงตัวเดียวคือพยางค์ยี ไม่ใช่ปฏิกิริยาในแชตที่มีความหมายตายตัว

ถามถึงคำยีเหลียงซานที่อยู่รอบ ๆ หรือถามว่าผู้ส่งตั้งใจสื่ออะไร เพราะพยางค์เดียวไม่พอให้เดาคำตอบได้