พยางค์ภาษาอี๋ ip

ꀃ เป็นเครื่องหมายเขียนแทนหนึ่งพยางค์ของภาษาอี๋เหลียงซาน

ระบบเขียน Yi Pinyin ใช้ ip แทนพยางค์นี้ โดย p ท้ายคำบอกเสียงวรรณยุกต์ต่ำตก รูปสะกดนี้บอกเสียงและวรรณยุกต์ของพยางค์ ไม่ได้ให้คำแปลสำเร็จรูป ความหมายมาจากคำและประโยคภาษาอี๋ที่อยู่รอบ ๆ

อักษรภาษาอี๋ในอดีตมีธรรมเนียมท้องถิ่นหลากหลาย ตัวอย่างที่ยังเหลืออยู่และมักกล่าวถึงว่าเก่าแก่ที่สุดคือจารึกบนระฆังสำริดซึ่งลงปี 1485 ปีนี้ระบุอายุของหลักฐานที่ยังเหลือ ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของอักษร ตามประเพณีแล้ว บีโมซึ่งเป็นผู้ประกอบพิธีกรรมของชาวอี๋ใช้ข้อความเกี่ยวกับศาสนา ไสยศาสตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล Cuan เป็นชื่อทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับต้นแบบของอักษรอี๋ในยุคหลัง มาตรฐานเหลียงซานสมัยใหม่มุ่งส่งเสริมการรู้หนังสือด้วยการเขียนที่สม่ำเสมอขึ้น Yi Pinyin เริ่มใช้ในปี 1956 และจีนรับรองมาตรฐานภาษาอี๋ระดับชาติในปี 1991 อักษรมาตรฐานแพร่หลายไปในโรงเรียน เอกสารทางการ หนังสือพิมพ์ และวรรณกรรม

ถ้ามีคนส่ง ꀃ มาเดี่ยว ๆ หมายความว่าอย่างไร?

เมื่ออยู่ลำพัง มันแทนพยางค์หนึ่งเสียง ไม่ใช่ข้อความภาษาไทยที่ชัดเจน

ถ้าไม่มีข้อความภาษาอี๋รอบ ๆ ให้ถามว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของคำหรือประโยคใด ตัวอักษรเพียงตัวเดียวไม่ได้ยืนยันว่าเป็นการตอบสนองหรือข้อความแฝง

ꀃ เป็นอักษรจีนหรือไม่?

ไม่ใช่ แต่เป็นอักษรแทนพยางค์ของภาษาอี๋เหลียงซาน ไม่ใช่อักษรฮั่น

ชุดอักษรพยางค์ภาษาอี๋ที่กำหนดมาตรฐานใช้กับภาษาอี๋เหลียงซาน ซึ่งเรียกอีกชื่อว่านั่วซู ชุมชนชาวอี๋กลุ่มอื่นมีธรรมเนียมการเขียนท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกัน ดังนั้นมาตรฐานนี้จึงไม่ได้ครอบคลุมการเขียนภาษาอี๋ทุกรูปแบบ

กล่องสี่เหลี่ยมที่ใช้แทนมักหมายถึงแบบอักษรที่ใช้อยู่ไม่มีอักขระอี๋ตัวนี้ เป็นปัญหาการแสดงผล ไม่ใช่อักขระอีกตัวหนึ่ง