พยางค์ยี มี

ใช้เขียนพยางค์ mi ในภาษานั่วซูยี

นั่วซู หรือที่เรียกว่าเหลียงซานยี เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษายี ในระบบอักษรมาตรฐาน แต่ละพยางค์มีอักษรของตัวเอง การถอดเสียงด้วยอักษรละตินเขียนว่า mi ซึ่งหมายถึงเสียง ม ตามด้วยสระ อิ โดยประมาณ ไม่ใช่คำแปลภาษาไทย ให้อ่านอักษรนี้ร่วมกับตัวข้างเคียงเพื่อเข้าใจคำหรือประโยค

อักษรพยางค์ยีพัฒนามาอย่างไร?

เป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานสมัยใหม่ที่ต่อยอดจากอักษรยีแบบเก่า

อักษรยีดั้งเดิมมีรูปแบบท้องถิ่นหลายแบบ บีโม ผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมประจำหมู่บ้าน คัดลอกข้อความเกี่ยวกับศาสนา ไสยศาสตร์ การแพทย์ และสายตระกูล ตามตำนานที่แพร่หลาย อากีเป็นผู้สร้างอักษรเก่าในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) จารึกเก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ปรากฏบนระฆังสำริดซึ่งมีอายุถึงปี 1485

มาตรฐานสำหรับภาษาถิ่นเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 โดยนำรูปแบบเก่าของเหลียงซานมาใช้และกำหนดให้เขียนจากซ้ายไปขวา อักษรพยางค์ชุดนี้ใช้กับภาษานั่วซู ไม่ได้รวมภาษาและอักษรท้องถิ่นของชาวยีทั้งหมด

ถ้ามีคนส่ง ꂰ มาเพียงตัวเดียวล่ะ?

ꂰ เพียงตัวเดียวไม่พอให้อ่านเป็นประโยคได้

อักษรหนึ่งตัวอาจแทนพยางค์ที่ออกเสียงได้ แต่เมื่อไม่มีบริบท คุณจะไม่รู้ว่าเป็นคำ เศษข้อความ หรือการพิมพ์ผิด หากได้รับตัวนี้เพียงตัวเดียวในแชตที่ไม่มีข้อความภาษายี ให้ถามว่ามาจากข้อความหรือภาษาใด