พยางค์อักษรยี mit

เมื่อใช้เดี่ยว ๆ ในภาษานั่วซู หมายถึง “หิว”

นี่คือความหมายเมื่อใช้เป็นคำอิสระ ในประโยคอักษรยีที่ยาวกว่า ꂮ แทนหนึ่งพยางค์ ส่วนพยางค์ข้างเคียงประกอบกันเป็นคำหรือวลีเต็ม

การเขียนภาษายีเหลียงซานด้วยอักษรละตินเริ่มใช้ในปี 1956 โดยเขียนพยางค์นี้ว่า mit อักษรยีมาตรฐานได้รับการออกแบบในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980

อักษรยีพัฒนาขึ้นอย่างไร?

อักษรนี้พัฒนาจากรูปแบบการเขียนยีในท้องถิ่น ก่อนจะมีมาตรฐานภายหลัง

ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่และระบุวันที่ได้คือระฆังสำริดจากปี 1485 วันที่นี้บอกอายุของวัตถุ ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของอักษรยี รูปแบบการเขียนในอดีตแตกต่างกันไปตามชุมชน

บีโม ผู้ดูแลคัมภีร์พิธีกรรม สืบทอดต้นฉบับเก่าที่เกี่ยวกับศาสนา ไสยศาสตร์ และการแพทย์ รูปแบบมาตรฐานสมัยใหม่พบในตำราเรียน วรรณกรรม หนังสือพิมพ์ และฉบับสองภาษา อักษรยีมาตรฐานสืบต่อรูปแบบยีเก่าและรับแนวทางการใช้เครื่องหมายวรรคตอนจากภาษาจีนสมัยใหม่ เครื่องหมายแทนพยางค์เป็นอักษรยี ไม่ใช่อักษรจีนฮั่น

ถ้ามีคนส่ง ꂮ มาให้หมายความว่าอย่างไร?

ให้อ่าน ꂮ เป็นส่วนหนึ่งของข้อความอักษรยีก่อน

ถ้าผู้เขียนภาษานั่วซูส่ง ꂮ มาเพียงตัวเดียว ความหมายเมื่อเป็นคำอิสระคือ “หิว” แต่ในข้อความอักษรยีที่ยาวกว่า มันเป็นหนึ่งพยางค์ในคำรอบข้าง หากอ่านไม่ออก ให้ขอคำแปลหรือบริบทเพิ่มเติมจากผู้ส่ง