พยางค์อี๋ zhyx

เป็นพยางค์อี๋ของเหลียงซาน ซึ่งความหมายเมื่อเป็นคำขึ้นอยู่กับบริบท การถอดเสียงด้วยอักษรละติน zhyx ใช้ระบุพยางค์นี้ ส่วน x ท้ายคำแสดงระดับเสียงกลางค่อนสูง ไม่ได้หมายถึงอักขระตัวที่สอง หากอยู่ลำพัง ꍜ ยังแปลเป็นคำไทยที่แน่นอนไม่ได้

อักษรพยางค์อี๋ของเหลียงซานพัฒนามาอย่างไร?

การเขียนภาษาอี๋มีประเพณีระดับภูมิภาคหลายแบบ ไม่ได้มีระบบเดียว ประเพณี Cuan/Wei ในอดีตแตกต่างกันไปตามภูมิภาค และมักใช้เครื่องหมายแทนคำหรือแนวคิด อักษรพยางค์มาตรฐานของเหลียงซาน (นั่วซู) ประกอบด้วยเครื่องหมายแทนพยางค์ ใช้กับภาษานั่วซู ไม่ใช่ภาษาอี๋หรืออักษรท้องถิ่นทุกแบบ

เอกสารอี๋ดั้งเดิมที่บีโม (ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมของชาวอี๋) คัดลอกไว้ มีทั้งงานด้านศาสนา ไสยศาสตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล ตัวอย่างอักษรอี๋ที่ยังหลงเหลืออยู่และมักกล่าวถึงว่าเก่าแก่ที่สุด คือจารึกบนระฆังสำริดจากปี 1485 ส่วนข้ออ้างว่ามีจารึกที่เก่ากว่านั้นยังเป็นที่ถกเถียง

อักษรพยางค์เหลียงซานได้รับการออกแบบในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือในภูมิภาค

พิมพ์ ꍜ อย่างไร?

ใน Windows ให้เลือกอักขระที่ต้องการจากวิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋ คำแนะนำของ Microsoft สำหรับ Windows Yi IME ซึ่งอัปเดตเมื่อ 2024-06-20 ระบุให้เลือกภาษาอี๋ พิมพ์พยางค์ในรูปโรมันด้วยปุ่มอักษรละติน เลือกอักขระจากรายการ แล้วกดยืนยันด้วย Enter หรือ Space รูปเขียนคือ zhyx; ให้คง x ท้ายคำไว้ เพราะใช้แสดงระดับเสียง

หากเส้นขอบดูต่างกันในแต่ละแบบอักษร แบบอักษรอาจวาดอักขระข้อความเดียวกันออกมาต่างกัน