อัญจีเบงกอล

ใช้ขึ้นต้นข้อความด้วยคำอวยพรให้เกิดสิริมงคล อัญจีตีความได้ว่า siddham และเชื่อมโยงกับวลีภาษาสันสกฤต siddhirastu ซึ่งหมายถึง “ขอให้มีความสำเร็จ” เมื่ออยู่ต้นต้นฉบับ ঀ เป็นเครื่องหมายอัญเชิญ ไม่ใช่ตัวอักษรที่ออกเสียงกลางประโยค

การตีความทางประวัติศาสตร์บางแบบเชื่อมโยงเครื่องหมายนี้กับพระพิฆเนศ เทพฮินดูที่สัมพันธ์กับความรู้ในบริบทนี้ รูปทรงอาจแทนขอช้างของพระองค์ ซึ่งเป็นเครื่องมือโค้งสำหรับควบคุมช้าง ไวยากรณ์ภาษาเบงกอลจากปี 1849 เรียกเครื่องหมายนี้ว่ารูปย่อของพระนามพระพิฆเนศ แต่คำอธิบายนั้นถือว่าไม่ถูกต้อง

อัญจีเบงกอลมีที่มาอย่างไร?

ต้นกำเนิดสืบย้อนไปถึงเส้นโค้งที่ใช้เปิดจารึกในสมัยคุปตะของอินเดียโบราณ เครื่องหมายลักษณะนั้นอาจใช้แทน siddham

ในอินเดียตะวันออกยุคกลาง รูปแบบอักษรเบงกอลแตกต่างกันไปตามภูมิภาค บางพื้นที่ของเบงกอล เครื่องหมายนี้คล้ายเลขเจ็ดและอาจมี candrabindu ซึ่งเป็นเครื่องหมายของอักษรเบงกอลอยู่ด้านบน ทางตะวันออกเรียกว่า āñjī และชุดอักษรที่ขึ้นต้นด้วยเครื่องหมายนี้มีชื่อว่า āñjī-ka-kha รูปที่เติม candrabindu เป็นรูปเขียนอีกแบบที่มีบันทึกไว้ ไม่ได้เปลี่ยนการอ่าน

ต้นฉบับภาษาเบงกอลของทั้งชาวฮินดูและมุสลิมใช้เครื่องหมายนี้ ในเอกสารเบงกอลอิสลามอาจใช้บ่งบอกว่าหนังสือมีความศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในอักษรเมไตมายেকซึ่งใช้เขียนภาษาเมไต อัญจีที่มุมซ้ายบนของต้นฉบับอาจแสดงความเคารพต่อเทพีแห่งการเรียนรู้

ถ้ามีคนส่งเครื่องหมายนี้มา ควรเข้าใจอย่างไร?

ให้เริ่มจากการอ่านว่าเป็นคำอัญเชิญทางประวัติศาสตร์หรือการอ้างถึงระบบอักษร เครื่องหมายเดี่ยวไม่บอกว่าผู้ส่งนึกถึงประเพณีต้นฉบับแบบใด ควรถามก่อนจะระบุศาสนาหรือเจตนาเฉพาะ