อักษรเทวนาครี อา

ใช้แทนเสียงอาเสียงยาว ในคำภาษาฮินดีที่ถอดเสียงด้วย aa และในภาษาสันสกฤต आ แตกต่างจากสระเสียงสั้นกว่าที่เขียนด้วย अ ตัวนี้เป็นอักษรสระอิสระ ใช้เมื่อไม่มีพยัญชนะนำหน้าสระภายในพยางค์เดียวกัน หลังพยัญชนะให้ใช้เครื่องหมายสระที่เขียนประกอบคือ ा แทน เช่น क + ा เป็น का ซึ่งถอดเป็นอักษรละตินว่า kā

आ พัฒนามาอย่างไร?

พัฒนามาพร้อมกับระบบอักษรเทวนาครี เทวนาครีอยู่ในตระกูลอักษรพราหมี และพัฒนาจากอักษรในยุคคุปตะ ควบคู่กับสายอักษรที่เกี่ยวข้องชื่อ Śāradā และ Siddhamātr̥kā รูปอักษรที่จำแนกได้ว่าเป็นเทวนาครีปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และระบบอักษรพัฒนาจนสมบูรณ์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 13

आ รักษาความแตกต่างระหว่างสระเสียงสั้นและเสียงยาว ซึ่งสำคัญในจารึกและต้นฉบับลายมือภาษาสันสกฤต ความแตกต่างในการสะกดนี้สืบต่อมาในภาษาที่ใช้อักษรเทวนาครี รวมถึงฮินดี มราฐี และเนปาล ส่วนการออกเสียงขึ้นอยู่กับภาษา

พิมพ์ आ อย่างไร?

เลือกสระอิสระในวิธีป้อนอักษรเทวนาครี แป้นพิมพ์แบบถอดอักษรจะแปลงตัวอักษรละตินเป็นเทวนาครี บางแบบรับ aa หรือ ā เพื่อป้อน आ แต่รูปที่ได้อาจขึ้นอยู่กับพยัญชนะก่อนหน้า ตรวจสอบว่าผลลัพธ์เป็นตัวอักษร आ หรือเครื่องหมายสระประกอบ ा