อักษรเทวนาครี กะ

โดยพื้นฐานอ่านว่า ka ไม่ใช่แค่ k

ka ในภาษาฮินดีใช้ क ตัวเดียวกับภาษาสันสกฤต ในสันสกฤตจะออกเสียงสระที่ติดมากับอักษร เว้นแต่มีเครื่องหมายเปลี่ยนหรือตัดสระนั้น ในฮินดี สระนี้อาจไม่ออกเสียงเมื่ออยู่กลางหรือท้ายคำ ภาษามราฐีและเนปาลีก็มีกฎต่างออกไป จึงควรตรวจสอบคำทั้งคำตามภาษาที่ใช้

ทำไม क จึงเปลี่ยนรูป?

เครื่องหมายที่เติมจะเปลี่ยนสระหรือเชื่อมอักษรกับพยัญชนะอื่น

เครื่องหมายสระจะเปลี่ยนพยางค์ เช่น ใน का หรือ कि ส่วนวิรามะ หรือที่เรียกว่าฮลันต์ จะตัดสระที่ติดมากับอักษร เมื่อมีพยัญชนะอื่นตามหลังเครื่องหมายนี้ แบบอักษรอาจแสดงเป็น “รูปครึ่งตัว” ที่ลดรูปลง หรือเป็นรูปเชื่อมที่เรียกว่าอักษรควบ

क มีที่มาอย่างไร?

พัฒนามาจากรูปอักษรบรรพบุรุษในอักษรพราหมีโบราณ

อักษรพราหมีใช้บันทึกภาษาในจารึก รวมถึงพระราชโองการที่ประกาศต่อสาธารณะของพระเจ้าอโศกในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล รูปต้นแบบของ क เปลี่ยนผ่านระบบอักษรรุ่นต่อมา โดยสายการเขียนทางเหนือที่เรียกว่าสิทธมาตริกาพัฒนาไปเป็นเทวนาครีในที่สุด รูปที่ใช้ทุกวันนี้จึงค่อย ๆ พัฒนาขึ้น ไม่ได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นในครั้งเดียว