อักษรเทวนาครี ja

แทนเสียงพยัญชนะ “j”

ในภาษาฮินดี เมื่ออ่าน ज เพียงตัวเดียวจะมีเสียง “a” สั้น ๆ เครื่องหมายสระจะเปลี่ยนเสียงสระนี้: เมื่อถอดเป็นอักษรละติน जा คือ jā, जि คือ ji และ जो คือ jo โดยทั่วไปภาษาฮินดีไม่ออกเสียงสระที่แฝงอยู่ท้ายคำ

อักษร ja ในเทวนาครีมีที่มาอย่างไร?

สายวิวัฒนาการของอักษรนี้กินเวลาหลายศตวรรษ

อักษรพราหมีซึ่งเป็นอักษรอินเดียยุคแรกปรากฏในจารึกของพระเจ้าอโศกจากศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ผ่านอักษรคุปตะและสิทธมาตฤกา อักษรในอินเดียตอนเหนือพัฒนาเป็นนาครีตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 แล้วจึงเป็นเทวนาครี นี่คือประวัติของสายอักษร ไม่ใช่วันที่ระบุว่ารูปตัวอักษรปัจจุบันเกิดขึ้นเมื่อใดอย่างแน่ชัด

อักษรเหล่านี้ใช้บันทึกภาษาไว้ในจารึกและหนังสือ จารึกยุคแรกใช้ภาษาปรากฤต ส่วนจารึกอินเดียตอนเหนือในยุคหลังนิยมใช้ภาษาสันสกฤต เทวนาครียังใช้เขียนภาษาฮินดี มราฐี เนปาลี และภาษาอื่น ๆ

ทำไม ज จึงเปลี่ยนรูปในคำ?

อักษรเทวนาครีเขียนพยัญชนะบางตัวเชื่อมกัน

ฮาลันต์หรือวิรามะตัดสระแฝงของ ज ออกเป็น ज् เมื่อวางระหว่างพยัญชนะจะทำให้เชื่อมตัวอักษรได้ ฟอนต์และซอฟต์แวร์จัดรูปข้อความจะกำหนดว่าผลลัพธ์แสดงเป็นรูปเชื่อม อักษรย่อรูป หรือฮาลันต์ที่มองเห็นได้ ज्ञ เป็นรูปเชื่อมของ ज् กับ ञ