อักษรเทวนาครี หะ

ให้นึกถึง “ha”: เสียง h ที่มีสระติดมาด้วย สระนี้เรียกว่าสระประจำตัว และเครื่องหมายสระที่เติมเข้าไปจะแทนที่สระนั้น ในการถอดอักษร ซึ่งคือการใช้ตัวอักษรชุดหนึ่งแทนอีกชุดหนึ่ง h ของเทวนาครีเขียนด้วย h ละติน แต่การออกเสียงที่แน่นอนขึ้นอยู่กับภาษา

อักษรเทวนาครีพัฒนามาอย่างไร?

ह อยู่ในระบบอักษรที่พัฒนามาจากธรรมเนียมการเขียนเก่าแก่กว่า อักษรพราหมีซึ่งเป็นบรรพบุรุษของระบบนี้ปรากฏในจารึกตั้งแต่ศตวรรษที่สามก่อนคริสต์ศักราช เทวนาครีพัฒนาผ่านระยะอักษรคุปตะและนาครี และมีการใช้เขียนภาษาสันสกฤตแล้วภายในคริสต์ศตวรรษที่สิบเอ็ด นี่คือช่วงต่าง ๆ ในประวัติของระบบอักษร ไม่ใช่วันที่เกิดรูปร่างปัจจุบันของ ह โดยตรง

ระบบนี้บันทึกเสียงพูดด้วยพยัญชนะและเครื่องหมายสระ ในยุคการพิมพ์ บทบาทของอักษรขยายไปสู่การอ่านเขียนในชีวิตประจำวันและอัตลักษณ์ทางภาษาฮินดี อักษรคุชราตและเบงกอลอยู่ในตระกูลอักษรใหญ่เดียวกัน ไม่ใช่สำเนาของเทวนาครี

ฮลันต์เปลี่ยน ह อย่างไร?

ฮลันต์ตัดสระออก: ह् คือ h ที่ไม่มี “a” เครื่องหมายนี้เรียกอีกอย่างว่าวิราม และสามารถเชื่อม ह เข้ากับพยัญชนะถัดไปเป็นรูปพยัญชนะควบ ซึ่งรวมตัวพยัญชนะเข้าด้วยกัน ตัวอักษรยังคงถูกเก็บตามลำดับการอ่าน แต่รูปร่างที่เชื่อมกันขึ้นอยู่กับแบบอักษรและแอปพลิเคชัน