Wzór brajlowski z punktami 1-2-4-6-8

Cyfry wskazują pozycje punktów, nie słowo ani wartość liczbową.

Komórka ośmiopunktowa ma dwie kolumny po cztery pozycje. Od góry lewa kolumna ma numery 1, 2, 3, 7, a prawa 4, 5, 6, 8. W ⢫ zajęte są dwie górne pozycje po lewej oraz pierwsza, trzecia i czwarta po prawej. „Ośmiopunktowy” opisuje pojemność komórki; ten wzór zawiera tylko pięć punktów.

Brajl to system czytania i pisania za pomocą wypukłych punktów wyczuwalnych opuszkami palców. Ten znak tekstowy zapisuje jeden z takich układów. Unicode zachowuje rozmieszczenie punktów; kod brajlowski przypisuje mu literę, znak interpunkcyjny lub inną wartość. Aby odczytać go we fragmencie tekstu, trzeba znać zastosowany kod.

Po co brajlowi osiem punktów?

Dwie dodatkowe pozycje pozwalają uzyskać więcej wzorów w jednej komórce.

Typowa komórka sześciopunktowa ma dwie kolumny po trzy pozycje. Brajl ośmiopunktowy dodaje po jednej pozycji pod każdą kolumną, zwiększając liczbę możliwych układów z 64 do 256, łącznie z pustą komórką. Brajl komputerowy wykorzystuje tę pojemność do rozróżniania większej liczby znaków.

W 1821 roku Charles Barbier przedstawił w paryskiej szkole dla niewidomych uczniów swoją dwunastopunktową „sonografię”, przeznaczoną do bezgłośnego porozumiewania się nocą. Uczeń tej szkoły Louis Braille opracował własny system sześciopunktowy, opublikowany w 1829 roku. Na początku lat 70. XX wieku komórki ośmiopunktowe były już używane w brajlu komputerowym.