รูปแบบอักษรเบรลล์จุด 13467

ตำแหน่งจุดเพียงอย่างเดียวไม่ได้ระบุตัวอักษร ช่องอักษรเบรลล์คือช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่มีจุดนูนให้อ่านด้วยการสัมผัส ในรูปแบบ 8 จุด ตำแหน่ง 7 และ 8 จะขยายผัง 6 จุดที่คุ้นเคย ⡭ ทำเครื่องหมายที่ตำแหน่ง 1, 3, 4, 6 และ 7 กฎอักษรเบรลล์ของแต่ละภาษาจะกำหนดว่ารูปแบบนี้แทนตัวอักษร คำย่อ หรือเครื่องหมายใด ยูนิโคดบันทึกตำแหน่งจุดเพื่อให้อุปกรณ์แลกเปลี่ยนข้อมูลเบรลล์ได้ โดยไม่กำหนดคำอ่านสากลให้รูปแบบนี้

อักษรเบรลล์สำหรับอ่านด้วยสัมผัสพัฒนามาอย่างไร?

อักษรเบรลล์พัฒนาจากตัวอักษรนูนเป็นรหัสจุดที่กะทัดรัด ในปี 1786 วาเลนแต็ง อาอุยตีพิมพ์หนังสือที่พิมพ์ตัวอักษรโรมันนูนขึ้นมาเพื่อให้อ่านด้วยสัมผัส หลุยส์ เบรลล์พบกับระบบที่ยุ่งยากนี้ที่โรงเรียนของอาอุยในปารีสเมื่อปี 1819 ในปี 1820 นายทหารชาร์ลส์ บาร์บิเยร์นำ “อักษรยามค่ำคืน” สำหรับทหารมาแนะนำที่โรงเรียน โดยใช้ช่องจุดนูนแทนเสียงภาษาฝรั่งเศส ไม่ใช่ตัวอักษร เบรลล์สร้างระบบที่กะทัดรัดกว่าและมีสัญลักษณ์เพียงพอสำหรับตัวอักษร ตัวเลข และวรรคตอน เขาตีพิมพ์ระบบนี้ในปี 1829 และหน่วยงานการศึกษาของฝรั่งเศสรับรองในปี 1854