Braillepunten 1-3-7-8

Drie zitten links, één rechtsonder. Vanaf de leeskant gezien heeft de cel twee kolommen met elk vier posities. Links zijn die van boven naar beneden genummerd 1, 2, 3, 7; rechts 4, 5, 6, 8. In ⣅ zijn de posities 1, 3, 7 en 8 verhoogd; de overige blijven leeg.

Braille is een schrift van verhoogde punten die je met je vingers leest. 1378 benoemt de bezette posities en is geen getal om hardop te lezen. Om het patroon als letter of ander teken te lezen, moet je de braillecode van de oorspronkelijke tekst kennen. Unicode legt de puntverdeling vast zonder er een universele lezing aan te koppelen.

Hoe is de braillecel ontstaan?

Louis Braille bouwde voort op een eerder systeem van reliëfpunten. Charles Barbiers ‘nachtschrift’ gebruikte cellen met 12 punten en was ontworpen om militaire berichten in het donker te lezen. Hij presenteerde het in 1821 op een Parijse blindenschool. Braille ontwikkelde een zespuntscel die onder één vingertop paste en publiceerde in 1829 zijn systeem voor woorden en muziek.

Achtpuntsbraille voegt onderaan de zespuntscel twee posities toe. Dat levert 256 mogelijke patronen op, inclusief de lege cel, tegenover 64 bij zespuntsbraille.