รูปแบบเบรลล์จุด 1-3-8

รูปแบบนี้ระบุตำแหน่งจุด ไม่ได้แทนตัวอักษรตายตัว

จุด 1–3 เรียงลงมาตามคอลัมน์ซ้าย ส่วนจุด 4–6 อยู่คอลัมน์ขวา และจุด 7–8 อยู่ด้านล่าง ยูนิโคดเก็บรูปร่างของจุด ไม่ได้เก็บวิธีอ่าน

เหตุใดจึงพัฒนาเบรลล์แปดจุด?

จุดเพิ่มเติมใช้กับงานที่ช่องหกจุดแสดงได้ไม่ครบ

หลุยส์ เบรลล์เผยแพร่รหัสหกจุดในปี 1829 เพื่อให้อ่านได้ด้วยปลายนิ้ว ในปี 1855 สถาบันดนตรีและการขับร้องหลวงแห่งสเปนรับรองรหัสดนตรีแปดจุดของกาเบรียล อาบรู โดยจุดด้านบนแทนโน้ตและจุดด้านล่างแทนความยาวของเสียง ต่อมาเบรลล์คอมพิวเตอร์ใช้จุดเพิ่มเติมแทนอักขระและสัญญาณบนหน้าจอ ช่วงปลายทศวรรษ 1980 ช่องแปดจุดใช้กันแพร่หลายในจอเบรลล์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีหมุดเลื่อนขึ้นลง