รูปแบบเบรลล์จุดที่ 3 และ 8

แสดงจุด 3 และ 8; รหัสเป็นตัวกำหนดวิธีอ่าน

รูปแบบเบรลล์ในยูนิโค้ดเก็บตำแหน่งของจุด ไม่ได้กำหนดคำแปลสากล จุดที่ 8 อยู่ในช่องเบรลล์แบบแปดจุด รหัสเบรลล์กำหนดวิธีอ่านแต่ละรูปแบบ และบางรหัสอาจไม่ตีความรูปแบบนั้น

หลุยส์ เบรลล์ต่อยอดงานระบบจุดนูนก่อนหน้า รวมถึงงานของชาร์ลส์ บาร์บิเยร์ จนพัฒนาเป็นระบบหกจุดที่ช่วยให้ผู้พิการทางสายตาอ่านและเขียนได้สะดวกขึ้น เขาพัฒนาระบบนี้ในช่วงทศวรรษ 1820 และเผยแพร่ในปี 1829 ต่อมาระบบแปดจุดเพิ่มตำแหน่งอีกสองจุดเพื่อรองรับการใช้งาน เช่น ข้อความคอมพิวเตอร์